Woensdag 16 november
De mist lijkt volledig verdwenen uit het mij omringende berglandschap; het is mooi helder weer, de zon schijnt bij een temperatuur van ongeveer -5 graden. Vannacht vroor het wat meer, een graad of 9... In Friesland waren de rayonhoofden al een paar keer bijeen gekomen...
Na de husmøte 's morgens vroeg en het schoonmaken en opruimen der appartementen, besloten we 's middags om på tur te gaan naar het Vassfaret, een natuurgebied bij Hedalen. Niet alleen omdat het koud doch prachtig weer was, maar een subdoel was om benodigdheden te verzamelen voor kerstdecoraties, die de beide bewoonsters dit weekeinde konden maken.
Eerst geparkeerd bij de hut van een goede vriend, waarvan ik de naam niet zal zeggen omdat het Jaap is; naast de nodige mooie plaatjes leverde dat ook al aardig wat materiaal op. Maar graven in de sneeuw -of eigenlijk moet ik zeggen de rijp- levert aardig koude handen op dus hebben we ons naar iets warmer oorden begeven, in de zon!
Teruggekeerd op Fekjærtunet bleken we een behoorlijk verzameling mos, takken, dennenappels en afvalhout te hebben verzameld.
Donderdag 17 november
Vanochtend eerst naar Norskkurs, zoals zo vaak is dat al weer een paar weken geleden... We waren eerst maar met twee leerlingen, zodat we rustig konden doorspreken hoe wij een route konden uitstippelen die tot het examen in januari zal leiden. Het kwam goed uit dat wij samen net diegenen zijn die daar aan toe zijn... Ik kreeg daar ook nog een vraag van iemand uit de andere groep; deze had in Nederland(bij de mediamarkt) een fototoestel gekocht en dit bleek niet te werken... Ik heb beloofd hem daar dinsdag even mee te helpen.
's Middags lijm gekocht voor de decoraties; wellicht gaat het nog beter met het morgen te kopen lijmpistool.
Vooralsnog maken de bewoonsters nog geen aanstalten om aan de slag te gaan; dit zal wel een project worden waarbij Anny en ik het voortouw nemen...
Vrijdag 18 november
Om 10 uur begonnen in plaats van 12 uur... Een van de bewoonsters gaat vandaag theorie-examen doen voor haar autorijbewijs. het blijkt wel dat dit heel anders in elkaar zit dan in Nederland. Wij zijn gewend via de rijschool te oefenen, er wordt een datum aangevraagd en dan moet je er staan/zitten. Hier dus niet..
We vertrokken uiteindelijk om 10.30 uur richting Statens Vegvesen in Hønefoss, 75 km verderop. Om half twaalf moest er een nummertje gepakt worden, je meldt je bij de balie, betaalt 550 kronen en even later kun je je theorie halen... gewoon een soort inloopexamen.
Je mag ook gewoon oefenen samen met je familie, niks rijschool... Vaak doen ze wel een paar lessen maar elke week en zo gestructureerd als in Nederland is het niet... Helaas, net iets teveel fouten. Nu mag ze niet eerder dan over twee weken weer een poging wagen.
Daarnaast nog naar de Sparkjøp(LeenBakker, Blokker zeg maar) om het lijmpistool en spuitsneeuw te halen.
Zaterdag/zondag
Een volledig weekeinde in Tollefsrud; lekker relaxt. het meest opzienbarende was wel de intreding van de dooi op zaterdag... Om een uur of 11 in de ochtend was het nog 3 garden onder nul, vier uur later was het één graad boven nul en om 23 uur was het nog steeds 2 graden dooi...
Verder beetje opruimen, vertalen en wat WB schaatsen kijken; al is er veel meer skien op dan schaatsen...
Maar zoals gezegd een relaxt weekend.
Maandag 21 november
Toen ik vanochtend de rolgordijnen omhoog deed -die ik overigens bij gebrek aan buren niet naar beneden doe tegen de inkijk, maar om warmte binnen te houden- keek ik onder de laaghangende bewolking naar de rivier. Als je het in Nederland hebt over plaatselijk mist, is dat anders dan hier; in Noorwegen is de mist naast horizontale plaatselijkheid ook onder invloed van verticale plaatselijkheid... ter verduidelijking: Op Tollefsrud was het uitzicht helder en ver,
 |
weer boven de wolk uit... |
maar vanaf het moment dat ik de berg op reed, reed ik de mist in om vervolgens op de berg in de zon te rijden met uitzicht op het wolkendek. Ook Fekjærtunet lag boven de mist en dus in de zon, maar een half uur later nam de mist ook bezit van Hedalen om even snel weer te verdwijnen. Laat de foto's voor zich spreken...
Terugrijdend naar huis is de lucht helder, en net als ik dan denk dat het weer kan verkeren in Norge, rijd ik een bocht om, zo weer een grijze brij van mist in. Gelukkig reed ik sowieso al rustig, want het vocht in de lucht slaat neer op de weg en maakt het aardig glad... leve de spikes in mijn banden!
Overigens verbaas ik me er over dat ik helemaal bij ben met de blog...