Van examen en winterweer...

woensdag 30 mei 
Vandaag had ik examen Norsk nivå 3, ongetwijfeld hoef ik dit niet voor jullie te vertalen. Het was -zoals verwacht zwaarder dan de eerste keer(maar dat was ook nivå 2), dus heb ik de afgelopen dagen wat meer gestudeerd op gezegdes en uitdrukkingen...
Ook al ging het meeste vrij goed, op onderdelen heb ik toch twijfels... Waar bijvoorbeeld de lydprøve(luistertest) me vaak heel gemakkelijk gaat, had ik nu een paar antwoorden die niet goed voelden; ook het mondelinge deel ging me minder gemakkelijk af. Niet alleen had ik dit samen met iemand die al goed Noors sprak(was ook al 4 jaar bezig), maar ook kreeg ik de opdracht om aan te geven welke cultuurverschillen ik toevoegde aan Noorwegen; het is/bleek veel 'gemakkelijker' om vanuit een geheel andere cultuur(mijn gesprekspartner was Ethiopisch) facetten te benoemen dan vanuit een vergelijkbare westerse cultuur. Ik ben dus maar van mijn persoonlijke waarde uitgegaan... Over een week of 6,7 heb ik uitslag, ik kan er nu niets meer aan veranderen...

Toen ik klaar was met het examen nog even met Fred ge-sms't, hij zou boodschappen doen en bleek al onderweg naar de supermarkt. Eenmaal thuis bleek Fred tegen mijn verwachting nog niet teruggekeerd; op het moment dat hij dit wel deed bleek hij helemaal kapot... na een poging naar Bagn te fietsen voor boodschappen!!! Een Tourrenner zal-ie nooit meer worden, toerfietser wel... Gelukkig kwam hij, wellicht noodgedwongen, bij Sæterbygda bij zinnen. Zoals ook mij regelmatig op onbekende plaatsen gebeurt, stopt er daar ter plekke trouwens een auto welke hem de weg vraagt...

De aldus enerverende fietstocht heeft wel weer de nodige leuke plaatjes opgeleverd, die ik bij dezen van Fred zijn bestanden 'leen'. De foto's van de fietstocht tonen -via de blik van Fred- de variatie van dit kleine stukje Noorwegen.

donderdag 31 mei 
Vandaag begon met een bezoek aan de dokter; enerzijds controle aangaande mijn diabetes, anderzijds mijn behoefte aan recepten... Ik wilde graag voor een half jaar voorgeschreven krijgen in verband met werk in Nederland en dat bleek geen enkel probleem...
Verrassend genoeg lag vandaag plotseling de brief van het UWV in de bus; op de een of andere wijze was het raderwerk ineens op gang gekomen... Omdat het al na drie uur is, ga ik morgenochtend maar even naar de NAV om deze langs te brengen. Kan ik misschien nog wat extra geld innen, altijd prettig... al zal dat wel tegenvallen gezien mijn recente karma...
Tevens ben ik, overigens met toestemming van Helge, even met Fred door Tollefsrud gelopen, om hem de verrassende inhoud van het hotel te laten zien. Een absoluut saillant detail was, dat op de zolder van Tollefsrud een krant lag uit het geboortejaar van mijn jarige zus... Overig is dit jaar slecht leesbaar, maar zul je dit van me moeten aannemen. En dat terwijl ze vandaag jarig is! Welk een toeval...
Eind van de middag bel ik nog even met mijn toekomstig leidinggevende van Eikenstein over mijn contract: Ik kan vanaf 18 juni beginnen als nachtdienst op Eikenstein, week op, week af! En al zou dit goed nieuws moeten zijn, ik voel me er eigenlijk verschrikkelijk onder, ben chagrijnig, geïrriteerd. Zelfs een telefoontje naar mijn jarige zus Marja kan hier iets aan veranderen. Ik probeer het als positief te zien, maar voel dit absoluut niet zo!

vrijdag 1 juni
Het zou waarschijnlijk het beste zijn om erop uit te gaan, om de gedachten een beetje te verzetten, maar kan het niet opbrengen. Voel me terneergeslagen en probeer me een beetje staande te houden tegenover Fred. Hij kan er ook niet veel tegen, aan en mee doen...
Dus ga ik naast een aantal wat ontspannen dingen, zoals koffie op de veranda met wat leesvoer, me bezig houden met het huishouden(wc's en was) en even aan het solliciteren. Zo houd ik voor mezelf de hoop een beetje gaande, eerlijk gezegd wens ik mijn Noorse verblijf nog niet echt los te laten... 

Daar ik toch met volle overtuiging achter de computer zit, ga ik ook maar bezig met het bijwerken van de blog; het valt me op dat in Trøndelag en Noord-Norge gewaarschuwd wordt dat men de winterbanden om moet doen of om moet houden... Er is daar de nodige sneeuw gevallen!!!!! Nog even de datum gecheckt, maar ja hoor, het klopte. Op 1 juni 2012... Moeilijk te bevatten, terwijl het weer hier zo mooi is.

Op 1 juni begint in Noorwegen de zomer; ook al valt dat op sommige plaatsen ietwat tegen...

Begin van de middag begeef ik me naar Bagn, overigens doe ik dit met de auto; een paar boodschappen doen voor het weekeinde en vooral: even naar de NAV met de brief. Men verzekert me deze direct naar het regiohoofdkantoor in Lillehammer te sturen... Nu maar hopen dat dit ook gebeurt... of aankomt... of niet wegwaait... je weet maar nooit nietwaar?

Allersoverheersende loomheid...

Zaterdag 26 mei
Al dagen overheerst in Noorwegen een zinderende, zonovergoten, ziltzwetende zomerhitte die bij ons een luiheidopwekkende, landerige loomheid oproept met als gevolg en infame inactiviteit... Met andere woorden, het is zo warm dat we eigenlijk nergens toe komen...
Overigens werkt de warmte niet ontmoedigend op de activiteit van twee juichende Jehovagetuigen, welke zich aan het begin van de middag bij ons aandienen. Echter van aandringen komt niets; wellicht toch een positief gevolg van de overweldigende warmte. Na een korte conversatie met weinig overredingskracht blazen zij al dra de aftocht...
Om uiteindelijk toch nog een mate van activiteit te ontplooien, gaan we in arren moede maar een eindje rijden, zodat we de verkoeling vinden in de aangename airconditioning van de auto. Jammer alleen dat we om de tien meter moeten stoppen voor een foto :).
Het ritje, dat ons via Hedalen, Nes en Bjoneroa langs de Randsfjord voert blijkt desondanks uitermate aangenaam. Overigens is de Randsfjord geen echte fjord maar een groot meer, dat zich over een afstand van -schat ik zo in- een kleine 60 km uitstrekt tussen Jevnaker en Dokka... De foto's zeggen mijns inziens genoeg...

Zondag 27 mei
Dezelfde warmte als gisteren zorgt ervoor dat we vandaag een ontspannen dagje in en om Tollefsrud hebben, al waagt Fred zich nog kort aan een fietstochtje om weldra terug te keren...
Maar een beetje lezen en -ook al ontberen we het normale voetbal- luisteren naar Langs de lijn terwijl ik Noors leer en aan de blog werk is absoluut ook prettig.
Overigens heb ik een paar dagen bericht gekregen van de SAFH: mijn autorisatie is niet goedgekeurd... Ik kan echter wel via drie stages(van acht weken elk) dit opplussen, waarna de autorisatie alsnog verwezenlijkt kan worden... Ik weet echter niet waar ik die tijd vandaan kan halen... Je zal ook moeten werken nietwaar? Inmiddels heb ik een aanvraag gestuurd om een gesprek met hen te hebben, maar hier nog niets van gehoord. Dus vooralsnog kan ik alleen als miljøarbeider werken, of iets heel anders!
's Middags zijn we nog even in de weer geweest met de schotel van Canal Digitaal; ik heb dat al zo vaak gepoogd dat ik er niet echt veel fiducie in heb en de eerlijkheid gebiedt mij dan ook te zeggen dat vooral Fred hier werk in verzet, zo af en toe gesteund door de schuldbewuste hoofdbewoner... ook nu blijken onze pogingen vruchteloos.
Het blijkt in ieder geval en tijdrovende bezigheid...


Maandag 28 mei
De in het weekeinde al aangekondigde temperatuurdaling blijkt inderdaad ingezet, hierdoor is het weer tot een prettige en aangename temperatuur afgekoeld... Ik ben desondanks vroeg op, terwijl Fred lekker uitslaapt... Overigens is dat ook wel even aangenaam, even het huis voor mezelf. We lopen elkaar absoluut niet in de weg en het gaat allemaal hartstikke leuk, maar ik-tijd is ook lekker...
Ik ben dus even lekker aan de koffie, aan het lezen en met Noorse theorie bezig geweest, alvorens we samen tot een lekker middagmaal besloten.
Nogmaals expeditie Canal Digitaal ingezet; ditmaal zelfs met het resultaat dat we nu beeld hebben! Echter, dit verschijnt alleen op de zogeheten 'Free to air' kanalen, zoals BVN. Het blijkt een zoethoudertje, want verder komen we voorlopig niet, ondanks het herhaaldelijk heractiveren van de smartcard...
Overigens merken we op Viasat sport een Noorse voetbalwedstrijd op; op zich niets bijzonders, de Noren houden een zomercompetitie vanwege het klimaat... Het meest opvallend is, dat de wedstrijd Tromsø IL-Brann Bergen niet echt in een zomers e entourage wordt verspeeld... De thuisclub blijkt met 2-0 de sterkste.


Dinsdag 29 mei
Wat al eind vorige week in de planning lag, maar door de temperaturen van soms over de 35 graden in de zon(ook dat is Noorwegen) niet is uitgevoerd, was een wandeling langs de Kvervilljuvet. Deze wandeling heb ik ook met Corrie gedaan een paar weken geleden, maar verveelde nog niet... Het voordeel was dat ik nu de weg wist. Fred leek zijn rechterwijsvinger aan de klikknop van de van Koos geleende camera te hebben geplakt, want hij maakte bijna onophoudelijk(en niet onterecht) de mooiste foto's. Ziehier een 'kleine' selectie(waarmee wordt aangegeven dat er een absoluut veelvoud geschoten is) van Fred's nijvere hand:

De foto's blijken na publicatie nogal door elkaar te staan, helaas, overigens staan ook op mijn facebook nog een paar andere foto's van deze wandeling...
Nadat wij voor terugkomst even boodschappen hebben gedaan, gaan we nog even met de tv bezig. Uiteindelijk, na voor een euro of 13 verbeld te hebben met CD, lijkt ons duidelijk dat de smartcard(die dus niet zo smart blijkt) helemaal niet door CD wordt herkent... Dit muisje krijgt dus nog een staartje...

Verdachte mannen...



Zondag 20 mei
Na vroeg opgestaan, uitgebreid ontbeten en de auto ingepakt te hebben kwam ik weer op het moeilijkste moment van de reis te staan: Het afscheid van mijn geliefde... Of het nu aan het weer lag of aan de vorm waar we dit keer voor kozen(ik denk het laatste), na Corrie even uit haar slaap te hebben gehaald en op vrij soezerige wijze(van haar kant) en met slechts een lichte emotie afscheid te hebben genomen, begaven Fred en ik ons op de zonnige weg naar Norge, ons zeer bewust van de long way home...
Ook nu voelde ik me in de basis wel vrij triest, maar de gesprekken met Fred zorgden op zijn minst voor een goede afleiding hiervan.
De rit verliep het eerste deel zeer voorspoedig, en ook tussen Bremen en Hamburg kwamen we geen file tegen. Me hierdoor een beetje rijk rekenend werd ik voor Lübeck een paar keer stevig met de neus op de verkeersfeiten gedrukt en uiteindelijk bereikten we rond kwart voor twee, met een klein uur vertraging, de boot naar Rødbyhavn(DK). Vervelend genoeg, maar niet onoverkomelijk, bleek onze rij te lang om al op de boot van 14.15 te passen dus voeren we pas om 14.50 richting de Deense eilanden... En het weer, ook op de boot, bleef onveranderd mooi...

De brug naar Faro

Øresundbroen...

Denemarken; het Scandinavisch debuut van Fred, werd al goed ontvangen door mijn bijrijder , dus dat beloofde nog wat. Na een paar fotosessies bij de Farobrug en de brug naar Zweden(Øresundbro) werden we -nog maar net over de brug- zowaar aangehouden aan de Zweedse grens!!!
De betrokken douaniers(TULL) ontkenden in alle toonaarden dat dit was omdat we buitenlanders(cannabisnederlanders?) waren en dat het noch aan mijn ongeschoren kop noch aan Fred's boeventronie lag dat wij werden aangehouden. Ze deden dit wel vaker(leve Europa???), aldus de betrokkenen nadat niet alleen de auto en alle bagage geheel met een drugsherder was nagezocht, maar ook wijzelf, elk met onze eigen grenswacht, in de gelegenheid werden gesteld om ons onder toezicht geheel te strippen(zelfs onder onze voeten werd gekeken) en daarna ruim een half uur in het zweethok te zitten wachten. Inmiddels waren wij fors vertraagd, maar ach... tis fakaansie!
Terwijl we Zweden onder regelmatig ah- en ooh-geroep van mijn stoel ter rechterzijde van de automobiel doorkruisten, en we Corrie sinds Denemarken al meerdere keren hadden zien rijden(de ene keer vermomd als kleine jonge getinte man met gezin, de andere als oudere grijzende heer, heeeeel knap), leek het de Zweedse politie een goed idee om ons andermaal eruit te pikken bij een controle door politie en -wederom- de douane... Gelukkig konden we hier de vertraging iets beperken, onder meer door met humor aan te geven dat de collega's bij de grens ons al hadden uitgekleed; gelukkig wist ook Fred zich in te houden en de opmerking 'We're finished' niet te beantwoorden met 'finnish? I thougt you were swedish...' Gezien ons karma die dag was dit wellicht niet de beste opmerking geweest met nog 500 km voor de boeg(we stonden nog ruim voor Gøteborg) en het tijdstip van de dag(20.30)...

Drie fasen zonsondergang, v.l.n.r.o: Pretpark in Gøteborg,
E6 ten noorden van Gøteborg en de brug bij Uddevalla...

Vrolijk begaven we ons verder op weg naar Noorwegen, genietend van de mooie zonsondergangen en er tevens vast van overtuigd dat ook daar een welkomstcomite zou klaarstaan. Dat dit, redelijk in het schemerduister inmiddels, niet het geval was bleek meevaller met toch ook weer een teleurstellende component...
Rond middernacht waren we bij de Statoil in Sandvika; maar even met Corrie gebeld... Uiteindelijk waren we kort na 2 uur in de ochtend thuis, op een moment dat het alweer behoorlijk oplichtte boven het Noorden.
Uiteraard als een blok in slaap gevallen...

Maandag 21 mei

Lekker uitgeslapen, met name Fred sliep een gat in de dag... De dag vandaag stond vooral in het teken van rustig beginnen(gisteren toch zo'n 1500 km gereden) en een beetje rondleiden over het 'erf'. We zijn dus bij de rivier geweest, even een slag om de huizen heen en hebben het verder rustig aan gedaan... Het weer is onveranderd zomers...

Dinsdag 22 mei
Ik was half acht wakker, Fred een uur of acht... Ik heb om 13.15 een sollicitatiegesprek op de poliklinikk Otta in het Gudbrandsdal, dus op tijd uit bed om fris en fruitig aan te koemen. Het is volgens de routeplanner drie uur rijden, maar ik ken de weg een beetje en heb geen zin om hier door het prachtige natuurschoon van de Valdresflya te jakkeren! Toch rijden we in een rustig tempo redelijk door, want ook de terugweg loopt hierlangs dus foto's maken lukt straks net zo goed....

Het gesprek loopt goed, de wederzijdse communicatie ook dus ik ben benieuwd! Op de terugweg kiezen we ervoor niet weg 15, maar de tot Vågå hieraan parallel lopende baksidavegen te nemen. Een goed keuze, want deze brengt ons op mooie, fotogenieke plekjes. Niet zo moeilijk, want bijna heel Norge is fotowaardig...

Eenmaal terug op de Valdresflya naar Fagernes staan we even vaak stil als dat we rijden(maar is dit niet altijd zo?) en worden onderstaande foto's bij tientallen geschoten(we eindigen trouwens met de waterval bij Fagernes):

 Donderdag 24 mei

Gisteren gewoon een lekkere, rustige dag gehad; als je net in Norge bent, moet je niet de hele tijd onderweg zijn maar ook de omgeving, de rust echt voelen. Dus een beetje lezen, gitaar spelen(niet ik maar Fred) en zo... ontspannen, zo het hoort. ook nog even met mijn blog bezig geweest; ik heb sinds een paar weken problemen om de foto's er soepel bij te voegen. Misschien dat dit aan de nieuwe layout van blogger ligt...
Vandaag nog even naar school geweest(mijn proeftoets ophalen, deze was grotendeels goed maar moet nog wel even aangescherpt worden), even naar Geir Helge om te kijken of hij nog een opdracht voor me had(misschien volgende week) en even naar de garage om te constateren dat de groene volvo nog niet is verkocht... Dit bleek helaas niet het geval, snik.
Thuisgekomen bleek Fred net terug van zijn fietstochtje langs de Austsidavegen en de E16, aan weerszijden van de Begna-elv(elv is rivier).

De troubadour geniet na zijn korte stonde van verstrooiing van een welverdiend middagmaal en de natuur...

De temperaturen zijn overigens bijna tropisch te noemen; de thermometer in de zon wijst 35 graden aan, terwijl zelfs die achter in de schaduw op 29 staat...
Koud land hoor, dat Noorwegen... Ik zoek de koelte van de schaduw of van het huis op!
Nog even gebeld met het UWV, want waar zij mij vijf weken geleden al toezegden een formulier naar mijn oud-werkgever(Lentis) te sturen, is dat ondanks eerder bellen nog niet binnen. Ze beloven me hierover binnen 24 uur terug te bellen.

Vrijdag 25 mei
We zouden vanochtend vroeg op om een wandeling te maken(vroeg, in verband met de snel stijgende temperatuur), maar Fred mist het wekkersignaal en komt tegen 10 uur beneden. Gevolg is, dat ik lekker vroeg(een uur of half acht)in het de nog mooi witlichte ochtendzon zit te ontbijten en een begin maak met het boek De Stalker, een misdaadthriller. Na een landerige hangdag vervuld van hoge temperaturen, welke zich het best laten ontwijken op schaduwrijke plekken of binnenshuis, heb ik om een uur of zes in de avond het boek uit(De Stalker, een thriller). Mooie tijd om ons bescheiden kostje te koken...
Vanmiddag nog even met Helge gepraat over de periode van de huur van dit huis, hij zou zich nog even beraden... 
En jullie raden het al: daar het UWV mij niet terug belde, heb ik dat zelf maar even gedaan. Men had mij volgens eigen zeggen niet op de Noorse telefoon gebeld(zoals ik uitdrukkelijk had verzocht), maar op mijn Nederlandse mobiel; men had het formulier vandaag verstuurd, en niet via e-mail zoals gisteren toegezegd maar op papier(net als de vorige keer???). Als ik later mijn Nederlandse nummer check, blijkt hier geen gemist gesprek op te staan... jajaja. Ik twijfel of ik ze niet volgens Godfathermodel een paardenkop in het bed zal bezorgen, of wellicht de enige tijd geleden door mij begraven das, die door een ander dier is opgegraven en 100 meter versleept(zie foto hierboven). Het zullen geen mieren geweest zijn...
's Avonds werk ik op mijn blog, ziehier het resultaat...