First Snow...

Donderdag 8 december
SNØ!!!! Sneeuw, maar dan op zijn Noors en niet sneu dus! Na Norskkurs, waar ik weer een paar proefexamens heb gedaan, begint het aan het einde van de middag te sneeuwen. Echt mooie foto's levert dat nog niet op... De fijne sneeuw lijkt een mistgordijn in de vallei te vormen, dat zich als een sluier door de bergen legt, maar waardoor het uitzicht ook niet optimaal is..

Het is mijn eerste live sneeuw in Noorwegen sinds ik hier woon; ik heb uiteraard in Norge wel meer sneeuw meegemaakt, maar beschouw dit toch een beetje als een mijlpaal. Binnen een paar uur ligt er een kleine tien centimeter vrij rulle sneeuw(want het vriest nog), prachtig om te zien. Het thuiskomen gaat goed, al merk ik wel dat door de rulheid de grip er ook nog niet helemaal is...

Vrijdag 9 december
Wat ben ik toch een godvergeten kaaskop, een allochtoon, een immigrant van niets...!!! Mijn eerste 'examen' als Noor en ik zak als een baksteen! Gelukkig kreeg ik direct een her... Laat ik vooropstellen dat dit niets met Norskkurs van doen heeft, maar vooral met het aanpakken van nieuwe ervaringen.
Vanochtend keek ik nieuwsgierig uit het slaapkamerraam en moest genoegzaam constateren dat de sneeuw zich vannacht had vermenigvuldigd... Koning Winter had nogmaals een centimeter of twintig aan het totaal toegevoegd dat nu -nagemeten- 31 centimeter en een beetje bedroeg! Prachtig, tot ik me realiseerde dat er nog niet gebrøyt was(å brøyte= sneeuwruimen), dus ik de huisbaas bellen... Deze begrijpt mijn situatie en vraagt tevens of ik al heb geprobeerd met de auto weg te komen. Met het schaamrood op de kaken beken ik dat dit nog niet het geval is en dat ik dat nog zal doen. Dat moet ook wel, want de brøyter -blijkt het dat het gewoon de buurman is- heeft ook nog een gewone baan en komt pas daarna, die heeft uiteraard geen tijd om driemaal daags bij mij te kijken of er nog een centimeter sneeuw bij is gekomen... Een echte Noorman rijdt gewoon door de sneeuw natuurlijk, maar deze kaaskop wachtte tot zijn bedje gespreid was... Voel je je wel een beetje knullig kan ik jullie vertellen! Maar ik heb mijn rug gerecht en ben als Noor door de sneeuw geploegd, mijn werk tegemoet.

Teruggekomen van het werk blijkt Nils Martin, want zo heet de goede man, al in aantocht. Met achteloos gemak baant hij de weg die ik de komende dagen moet berijden, en pakt als extra service mijn pas geschepte voetpad ook even mee. Vreemd genoeg voelt het weer op dat moment haast zacht aan; ik haal zelfs mijn post in t-shirt. Dat is ook het vreemde aan het weer vandaag: de dag begon koud(rond de -10), maar eindigt ronde het vriespunt. Achteraf zie ik in de krant dat 's avonds ook regen werd verwacht... zover is het niet gekomen maar er zal vast een klein lagedrukgebied zijn gepasseerd. Overigens is het maanlicht zo helder als een schijnwerper en veroorzaakt dit naast een heldere nacht de nodige schaduw op de witte sneeuw.

Zaterdag 10 december
Vanmorgen begon het bewolkt, maar later werd het mooi, helder weer, De lucht was niet helemaal blauw, maar half bewolkt. Eenmaal op het werk breekt de zon door en hult het landschap zich helemaal in pracht en praal... Kijk naar de foto's en geniet...

Maar ook op weg naar het werk en op het werk zelf waren de 'utsikten' fenomenaal. De naaldbomen zuchten diep onder het gewicht van de sneeuw en laten lankmoedig hun takken meebuigen. De berken echter zijn hier vooralsnog te trots voor en bieden dapper weerstand...

En eenmaal weer terug, zo rond een uur of acht, was de zo goed als volle maan verantwoordelijk voor een helder nachtlicht; de bergen aan de overkant van de vallei waren al in Hedalen in detail te bewonderen ondanks de nacht...

Heb vragen, nu nog antwoorden...

Maandag 5 december
Ben het hele weekeinde bezig geweest met onder meer het opstellen van vragenlijsten en het maken van een plan van aanpak van Tollefsrud. Ik heb nu de nodige vragen, maar degene die ik hiervoor eerst wil spreken schijn nogal 'opptatt', een druk bezet baasje zeg maar, dus ik hoop deze week iets met hem te kunnen plannen. Per, want zo heet hij, is eigenlijk mijn richtingwijzer in mijn route. Per werkt voor Sør-Aurdal Kommune, maar heeft ook een hotel beheerd en is adviseur geweest in het beginnen van bedrijven. En hij werkt nu voor de gemeente, dus weet daar zijn weg ook goed... nu nog een gesprek. In principe zie ik hem uiterlijk woensdag, hij gaf aan wel te kunnen...

Dinsdag 6 december
Vanochtend maar even Norskkurs geskipt. De laatste week korte nachten gemaakt, en met die lange werkweken(werk en Norskkurs is 60 uur) kan ik wel een rustige ochtend gebruiken.
Vanmiddag een lange møte gehad, daarna samenwerken met Anny. Dit is absoluut wel gezellig, maar over het algemeen weinig effectief... Veel 'intercollegiale toetsing' zeg maar... Daardoor weinig productief, maar met zijn twee op drie is dat logisch. Thuisgekomen maar weer eens fatsoenlijk gekookt...

Nog geen bericht van Per. Het is al avond en geen reactie. Ik denk eerlijk gezegd dat het ook morgen niks wordt, maar je weet nooit. Ik zit eigenlijk wel een beetje op hete kolen, want kan nu eigenlijk niet verder... Dus ik stort me maar weer op het vertalen en een filmpje. Kan nu wel eens op tijd naar bed. Toch?

Woensdag 7 december
Na een dag hard werken(onder meer met de groep op kaffe-tur, dit houdt in dat je een kilometer of 20 verderop een kop slap bocht gaat drinken)  was ik om half vijf thuis. Het was net donker, maar wel helder weer en zoals het al de hele week is, tussen -7 en -10 graden Celsius. Het wachten duurt me wat te lang, dus Per maar even gemaild. 
Nu toch maar weer even wachten, ik wordt wel wat ongeduldig als ik eerlijk ben. ik wacht niet zo lang als de knakker op de afbeelding...

Herkaderen...

Woensdag 30 november
Als ik zoals gisteravond, op een dag dat mijn partner weer huiswaarts keert, weer eens in ernstige twijfel zit omdat ik de onmogelijkheden van mijn verblijf vooropstel, is het goed om weer een beetje te relativeren. Wat ik vaak probeer is, om de negatieve ideeën om te keren. 'Elk nadeel heb zijn voordeel', zeg maar...
Niet dat het zomaar gaat, want emotioneel voelt het dan even niet goed(en zoals ik laatst op de televisie iemand hoorde zeggen: 'Je moet een emotioneel probleem niet rationeel willen oplossen...'. Toch werkt het wel, als je daar een positieve emotie aan verbindt. En dat doe ik dus. Saai, weinig uitdagend werk? kan alleen maar beter dus, ik leer hier wel steeds beter Noors! Corrie naar huis en weer alleen? Ik zie haar over een week of drie alweer, en heb mooi tijd voor mijn vertalingswerk nu... en zo verder. Herkaderen van een probleem zeg maar... En al werkt het negatieve gevoel dan wel even door, het is minder dominant aanwezig.
Dus met goede moed weer aan het werk, en dan zijn er ook leuke dingen om te doen, zoals een handletur(boodschappen) in Hønefoss die op het programma staat. Het is mooi weer, en al sneeuwt het dan nog steeds niet, het blijft hier schitterend.
Als ik dan net thuis ben en met een kop koffie geïnstalleerd ben op de bank, wordt er loeihard op deur en raam geklopt... Daar hier Sinterklaas en Zwarte Piet volledige onbekenden zijn, heb ik in die richting geen verwachting. Het blijkt Helge, mijn huisbaas, te zijn. 
Helge blijkt een man met een missie... Hij wil Tollefsrud graag verkopen, maar dusver zonder al te veel succes(kijkers, niet kopers) ook al heeft het er een paar keer op geleken. Hij weet ook dat ik hiermee bezig ben en wil graag weten hoe dit staat. Ik antwoord naar waarheid dat het er niet rooskleurig voorstaat, heb nog één ijzer in het vuur maar kom over het algemeen gewoon eigen kapitaal te kort.
Helge realiseert zich ook dat het een moeilijke tijd is; hij doet mij het voorstel om tegen een erg lage prijs Tollefsrud te huren(wel met een oplopend schema als ik omzet draai, en een prijs noemt-ie nog niet), en zo iets op te bouwen waardoor financiering wel tot de mogelijkheden behoort...
Ik zie onmiddellijk de mogelijkheden maar realiseer me direct dat er een heleboel regelgeving in Noorwegen is die ik niet in kaart heb. Omdat veel gedachten als een achtbaan mij hoofd doorkruisen, geef ik aan dat ik mogelijkheden zie,maar dat me een beetje overvallen voel in dezen en hier even over moet nadenken. Uiteraard is hiervoor begrip van zijn kant; aan de andere kant wil hij graag van het onderhoud en zo af van Tollefsrud(schoonmaak etc.).
De dag sluit vol positieve energie, ook in het Nederlandse kamp... echter ook die moet je herkaderen! 

Donderdag 1 december
Een slopende dag... Vroeg starten met Norskkurs, waarbij ik samen met een mede-leerling bezig ben met het maken van proefexamens in niveau 2-3; terwijl op het werk plotseling een nieuwe bewoner niet komt omdat vooralsnog de felbegeerde handtekening van de hjemkommune(thuisgemeente) nog niet binnen blijkt. Overleggen volgen elkaar dus even op...

En vervolgens de hele avond(nou ja, bijna de hele avond) en het begin van de nacht bezig geweest met het bedenken van vragen aangaande huur van Tollefsrud en met het maken van tekeningen dienaangaande. Jammer dat ik niet de verdiepingen even kan opmeten... Vragen opstellen dus: Wat kan de gemeente betekenen, wat wil ik van Helge weten, welke regelgeving aangaande een Vandrerhjem/toeristhostel(want daar wil ik dan toch eerst mee beginnen, uiteraard met de onmisbare steun van Corrie) en wie kan me hierbij helpen?  
Ach, slapen kan later wel.

Vrijdag 2 december
Toch maar even wat langer geslapen, daarna een bakkie gedaan en maar weer naar het werk. Ik werk vaak diensten van 12.00-19.30 uur. Dat lijkt luxe, maar zo ervaar ik het inmiddels al niet meer. op het eerste gezicht heb ik de ochtend voor mezelf, maar slow starter die ik ben(geen ochtendmens) komt me dan voor ik naar het werk ga niet zoveel uit handen. Eten doe je pas laat op de avond(warm tenminste), want tegen acht uur thuis en koken. Voor het eten op is is het 9 uur geweest... Nee geef me dan maar een vroege dienst of een hele late... maar beide kennen ze niet op Fekjærtunet. De vroegste dienst heb ik alleen op woensdag(van half negen tot half vijf) en als ik late dienst heb(14-21), moet ik 's morgens naar norskkurs...

Weekeinde
Zowel de zaterdag als de zondag staan in het teken van de Tollefsrudplannen en het vertalen van het handboek, waar ik vreselijk mee achterloop. maar ook in het werken met hout(de voorraad aanvullen) en het kappen van een kerstboompje... Ik kon niet echt een mooie grote vinden, dat probeer ik volgend weekeinde wel even. Heb nu voorlopig al wel een boompje, misschien voor buiten!
Verder heb ik bij gebrek aan toegang tot het hoofdgebouw de vrijheid genomen het bijgebouw nader te inspecteren. Moet veel in gebeuren maar wel met veel mogelijkheden! En het heeft een 'sjarmerende' uitstraling...

Storm...

Vrijdag 25 november
Lekker, een vrije doordeweekse dag. Mijn rooster is zodanig dat ik eens in de zes weken een vrijdag vrij heb, en eens in de zes weken maandag, dinsdag en woensdag. Vandaag lekker aan het opruimen geweest, beetje schoonmaken, want morgen komt Corrie. Dat doe ik normaal ook wel hoor, maar het is wel een extra motivatie...
Vanavond voor de tv sloeg tot tweemaal toe even de stroom eraf. Even gekeken of dit verder in het dal ook zo was, maar er was niks te zien. In de stad, zelfs in Jonkerslan, kijk je even naar buiten en je ziet dat het verder op de buurt ook donker is; hier zie je echter geen verschil...

Zaterdag 26 november
Even Corrie van het vliegveld gehaald(totaal zeven uur rijden met pauzes, eigenlijk een dagtaak...). Fijn om haar weer even bij me te hebben, het voelt direct vanzelfsprekend dat ze er is... Ik had haar graag begroet in de sneeuw maar het mag niet zo zijn, het is zelfs een wat donkere dag.
Later op de dag hoor ik dat het weer aan onze kant van Noorwegen nog wel wat meevalt(ondanks behoorlijke wind), want in het Vestlandet(de westkust: Bergen en Lofoten) heeft een tornado(Berit) flink huisgehouden. Metershoge golven - 5-7 meter- hebben voor overstromingen, weggeslagen boothuizen en zelfs twee doden gezorgd. De schade loopt in de miljoenen... 
Heb ik dus ook een verklaring voor de stroomstoring. Het nawoeden van de storm zal later nogmaals voor een stroomstoring zorgen... De foto's spreken voor zich...(voor vergroting op de foto klikken)

open huis...

weg geweest

wegisweg...

Sinds ik in Noorwegen ben is er een overstroming geweest in het Gudbrandsdal, is er een waardeloze zomer met veel regen geweest, is er een massamoord op Utøya geweest en een aanslag in Oslo, hield de herfst niet over en wil de winter niet beginnen. En nu een tornado... Zou ik meer paranoïde zijn, dan zou ik een oorzakelijk verband zien tussen dit al en mijn komst naar Norge...



Zondag 27 november
We hadden geen vastomlijnde plannen, maar hebben uiteindelijk -ook vanwege het lekkere weer- even een stuk gereden, en met name tussen Fagernes en Bruflat een mooi stuk onbekende weg. Nieuwe wegen zoeken, altijd mooi! De zon verdween langzamerhand, maar de schoonheid bleef en we reden inmiddels wat hoger en 'dus' in de sneeuw...

Maandag 28 november
Samen een beetje uitgeslapen, maar niet te lang want ik moest nog aan het werk... Thuisgekomen aan het begin van de avond was Corrie even 'op'e struun' geweest en had allerlei kerstdecoraties gemaakt(takk kjæreste...).

Nu de boom nog, die komt als vanzelfsprekend uit het 'eigen' bos. Daarnaast heeft Corrie het nodige vogelvoer opgehangen... Dit heeft direct effect.











Dinsdag 29 november
Vroeg op; Corrie gaat weer richting Nederland. daar ze om 12.10 uur vliegt, moet ik haar half twaalf afzetten. Tussen half acht en acht rijden we. Er wordt regen verwacht, en aan het eind van de rit komt dit inderdaad. We zijn ruim op tijd, maar daar ik nog moet werken(tot 21.00 uur) gaat Corrie met spoed door het poortje en scheur ik naar Hedalen... waar mijn collega verwacht dat ik helemaal niet kom... had toch duidelijk gemaild dat ik later begon. Heb eigenlijk wel een beetje een klotedag verder, is standaard als ik afscheid van mijn geliefde neem. Om een uur of 11 's avonds flink afgedraaid dus ik besluit vroeg naar bed te gaan. Morgen weer vroeg dag...  

IJsbergen

22 - 24 november
Er is de laatste dagen eerlijk gezegd niet zoveel gebeurd; deze stonden vooral in het teken van werken, school, eten en slapen...

Het meest opvallend was en is wel, dat ondanks het voor de tijd zachte weer langs de weg ijswallen ontstaan. de dooi overdag en de lichte vorst 's nachts zorgen ervoor dat het dooiwater zich afzet tegen de rotswanden langs de weg, waardoor deze 'ijsbergen' ontstaan. Als de vorst toeneemt is deze bevriezing ook het lot van de in de zomer zo aktieve en bruisende watervallen...
Op dit momentis het weer hier het gesprek van de dag; dit is namelijk ongewoon zacht. Vorig jaar daarentegen was het ongewoon streng! Toen startte, terwijl er al de nodige sneeuw lag, in november de vorstperiode met enorm strenge vorst(tot -27 graden) en deze periode duurde tot diep in januari! Terwijl het nu vaak nog ronde de 7,8 graden boven nul is... En sneeuw? Vooralsnog alleen in mijn herinnering...
Overigens kwam ik na het werk(het was al donker, dus de foto is het betere jatwerk) op de berg een eland achterop.
Blijkbaar had hij(of ik denk eigenlijk dat het een zij was) in de gaten dat het jachtseizoen ten einde is, want ze liep doodgemoedereerd door en keek me, voor zij op haar schreden terugkeerde het bos in, aan met een blik die enige arrogantie verraadde en zei: Wie doet me wat? De blik dus, niet de eland...

Van het Vassfaret, vorst en ommekeer

Woensdag 16 november
De mist lijkt volledig verdwenen uit het mij omringende berglandschap; het is mooi helder weer, de zon schijnt bij een temperatuur van ongeveer -5 graden. Vannacht vroor het wat meer, een graad of 9... In Friesland waren de rayonhoofden al een paar keer bijeen gekomen...
Na de husmøte 's morgens vroeg en het schoonmaken en opruimen der appartementen, besloten we 's middags om på tur te gaan naar het Vassfaret, een natuurgebied bij Hedalen. Niet alleen omdat het koud doch prachtig weer was, maar een subdoel was om benodigdheden te verzamelen voor kerstdecoraties, die de beide bewoonsters dit weekeinde konden maken.

Eerst geparkeerd bij de hut van een goede vriend, waarvan ik de naam niet zal zeggen omdat het Jaap is; naast de nodige mooie plaatjes leverde dat ook al aardig wat materiaal op. Maar graven in de sneeuw -of eigenlijk moet ik zeggen de rijp- levert aardig koude handen op dus hebben we ons naar iets warmer oorden begeven, in de zon!

Teruggekeerd op Fekjærtunet bleken we een behoorlijk verzameling mos, takken, dennenappels en afvalhout te hebben verzameld. 

Donderdag 17 november

Vanochtend eerst naar Norskkurs, zoals zo vaak is dat al weer een paar weken geleden... We waren eerst maar met twee leerlingen, zodat we rustig konden doorspreken hoe wij een route konden uitstippelen die tot het examen in januari zal leiden. Het kwam goed uit dat wij samen net diegenen zijn die daar aan toe zijn... Ik kreeg daar ook nog een vraag van iemand uit de andere groep; deze had in Nederland(bij de mediamarkt) een fototoestel gekocht en dit bleek niet te werken... Ik heb beloofd hem daar dinsdag even mee te helpen.

's Middags lijm gekocht voor de decoraties; wellicht gaat het nog beter met het morgen te kopen lijmpistool.
Vooralsnog maken de bewoonsters nog geen aanstalten om aan de slag te gaan; dit zal wel een project worden waarbij Anny en ik het voortouw nemen...

Vrijdag 18 november
Om 10 uur begonnen in plaats van 12 uur... Een van de bewoonsters gaat vandaag theorie-examen doen voor haar autorijbewijs. het blijkt wel dat dit heel anders in elkaar zit dan in Nederland. Wij zijn gewend via de rijschool te oefenen, er wordt een datum aangevraagd en dan moet je er staan/zitten. Hier dus niet..
We vertrokken uiteindelijk om 10.30 uur richting Statens Vegvesen in Hønefoss, 75 km verderop. Om half twaalf moest er een nummertje gepakt worden, je meldt je bij de balie, betaalt 550 kronen en even later kun je je theorie halen... gewoon een soort inloopexamen.
Je mag ook gewoon oefenen samen met je familie, niks rijschool... Vaak doen ze wel een paar lessen maar elke week en zo gestructureerd als in Nederland is het niet... Helaas, net iets teveel fouten. Nu mag ze niet eerder dan over twee weken weer een poging wagen.
Daarnaast nog naar de Sparkjøp(LeenBakker, Blokker zeg maar) om het lijmpistool en spuitsneeuw te halen.

Zaterdag/zondag
Een volledig weekeinde in Tollefsrud; lekker relaxt. het meest opzienbarende was wel de intreding van de dooi op zaterdag... Om een uur of 11  in de ochtend was het nog 3 garden onder nul, vier uur later was het één graad boven nul en om 23 uur was het nog steeds 2 graden dooi...
Verder beetje opruimen, vertalen en wat WB schaatsen kijken; al is er veel meer skien op dan schaatsen...
Maar zoals gezegd een relaxt weekend.

Maandag 21 november
Toen ik vanochtend de rolgordijnen omhoog deed -die ik overigens bij gebrek aan buren niet naar beneden doe tegen de inkijk, maar om warmte binnen te houden- keek ik onder de laaghangende bewolking naar de rivier. Als je het in Nederland hebt over plaatselijk mist, is dat anders dan hier; in Noorwegen is de mist naast horizontale plaatselijkheid ook onder invloed van verticale plaatselijkheid... ter verduidelijking: Op Tollefsrud was het uitzicht helder en ver,

weer boven de wolk uit...

maar vanaf het moment dat ik de berg op reed, reed ik de mist in om vervolgens op de berg in de zon te rijden met uitzicht op het wolkendek. Ook Fekjærtunet lag boven de mist en dus in de zon, maar een half uur later nam de mist ook bezit van Hedalen om even snel weer te verdwijnen. Laat de foto's voor zich spreken...
Terugrijdend naar huis is de lucht helder, en net als ik dan denk dat het weer kan verkeren in Norge, rijd ik een bocht om, zo weer een grijze brij van mist in. Gelukkig reed ik sowieso al rustig, want het vocht in de lucht slaat neer op de weg en maakt het aardig glad... leve de spikes in mijn banden!
Overigens verbaas ik me er over dat ik helemaal bij ben met de blog...

Purmerend, mist en meer...

Zondag 13 november
Gisteren weinig te doen op het werk, dus ben ik ergens op gaan broeden. Corrie had wat officiële zaken af te handelen maandag waardoor ze mijns inziens wel wat steun kon gebruiken en ik besloot om half tien 's avonds om de boot van Larvik naar Hirtshals te boeken voor: 8 uur zondagochtend. Ticket uitgeprint en hoppa, half elf in bed!
Na een half nachtje rust, dat dan weer wel, stapte ik om 3.15 uur mijn bed uit... Er zijn dagen dat ik dan nog niet eens lig!! Na wat koffie en een lekkere douche rijdt ik de auto om 4.07 uur in de ochtend de oprijlaan af om te beginnen met wat een verrassingsbezoekje moet worden... Het is donker, maar vanuit het holst van de nacht word ik door een helder schijnsel van de maan op weg begeleid. Ik voel me door de absolute rust op de weg 'King of the Road', naar een van de weinige liedjes die ik op mijn sax heb leren spelen voor ik 'm verkocht... Ook luisteren? Klik de link aan: http://youtu.be/YbXapBdTT4o
En zo zie ik, luisterend naar de zoetgevooisde tonen van Meat Loaf's Bat out of hell, tijdens mijn rit de witte middenstrepen van de weg onder mijn auto verdwijnen, als heerser van de weg. Pas na 53 kilometer kom ik een auto tegen... Overigens had ik dit al verwacht, want ik nader Hønefoss, het Purmerend van Noorwegen... Misschien behoeft dit een nadere uitleg; nog niet zo lang geleden, als je naar Amsterdam reed(over de Afsluitdijk) reed je heerlijk rustig en je wist: na Purmerend begint de drukte. Je kon er vroeger vergif op innemen, dat dit het geval zou zijn... Inmiddels is die grens verder noordwaarts gelegd, maar het gevoel blijft. Vandaar. En ook nu blijkt de stelling waar, want rondom Hønefoss kom ik in 35 km maar liefst 8 auto's tegen!!!
De volgende 35 km trouwens wederom niks...
De rust op de wegen zorgt ervoor dat ik ruim op tijd bij de boot in Larvik ben, en 8 uur varen we uit. Ik heb mijn kussen mee en val bijna direct in slaap... om een uur of elf weer wakker te worden, drie kwartier voor het einde van de overtocht. Goed gepland haha.
Eenmaal in Denemarken zet ik de sokken er goed in, tot ik vlak voor Bremen de dichte mist in duik... Ik laat me echter niet kennen en volg gewoon elke snelheidsduivel die me inhaalt en volg deze op gepaste afstand. Als de mist afneemt en ik bijna thuis ben, blijkt dat ik er ruim een uur sneller over heb gedaan dan andere keren... naarmate ik dichter bij huis kom, merk ik dat ik begin te hopen dat de reactie is die ik verwacht; blijkbaar ben ik bang dat dit niet het geval is! Maar gelukkig, de verrassing van Corrie is groot, en deze groeit nog als ze hoort dat ik maandagmiddag al weer weg ga...
Ach ja, a man's gotta do what a man's gotta do, nietwaar?

Dinsdag 15 november
Gisteravond(maandag) na het overigens vervroegde avondeten weer op weg gegaan naar het Noorden; overigens niet zonder mee eerst 500 kilometer oostwaarts te begeven... Omdat de boot vanuit Hirtshals door dit tijdstip geen optie was, heb ik de keuze gemaakt via Puttgarden te gaan. Het gevolg is dan wel dat ik meer dan 1300 kilometer moet rijden, maar soit...
Een groot deel van de reis werd wederom in de mist afgelegd, in Duitsland een paar stukken helder weer, en ook in Denemarken -tussen Rødby en Helsingborg- kon ik aardig doorrijden. De oversteken gingen met een beetje geluk gepaard, want ik kon direct op de boot en we vertrokken. Zo werd er iets van de vertraging door de mist goedgemaakt. Echter eenmaal in Zweden trok al snel de mist weer een gordijn voor me dicht, zodat rustig rijden het devies was.
Uiteindelijk maar besloten om, nog ruim voor Gøteborg, een parkeerplaats op te zoeken en een uur of vier te slapen. Dit lukte wonderwel... en om 8.15 ging de wekker. Het bleek een goede keus, want de mist was opgetrokken en de lucht was mooi helder waardoor ik in de zon verder kon...
Al snel bleek, dat ik de vergadering van 12 uur niet zou halen, dus maar even een sms-je verstuurd. Werk ik vanavond wel iets langer door...
Saillant reisdetail: Op het moment dat ik maandagavond vertrok, schoot er op de Leijen bij Gorredijk een rat voor me de weg over; toen ik vanavond na het werk de oprit van Tollefsrud opreed, schoot er een vos voor me langs... Zou dat nu het verschil zijn tussen Nederland en Noorwegen???

Diepvrieslandschap

Donderdag 10 november
Wat een eentonig leven lijkt dit: Hartstikke vroeg op! Al om een uur of zes zelfs. Met goede moed naar het vliegveld, want twintig over tien vliegen... dus inchecken om uiterlijk 9.50 uur... Uiteraard zijn we weer prachtig op tijd, dus eerst nog aan de koffie.
Eenmaal in het vliegtuig realiseer ik me dat ik tijdens mijn vrije dagen niet echt tot rust ben gekomen, en ook de komende negen dagen werk ik er acht. Ook Corrie had vandaag haar 11de achtereenvolgende dag van vroeg op... hier maar wat meer bij stilstaan.
In Noorwegen merk ik dat de sneeuw nog steeds op zich laat wachten; in stilte had ik gehoopt dat bij mijn terugkeer in het Noorse ik door de sneeuw zou moeten ploegen met mijn piggdekks(banden met spikes). Helaas...

Overigens vriest het wel overdag, waardoor het landschap een bevroren status aanneemt, terwijl de zon als een volleerd schilder met een paar luttele stralen naarstig poogt om een beetje kleur in het witte landschap te brengen, wat wonderwel lukt... Op de plek waar ik de foto's neem is het inmiddels -8 graden... Om 3 uur in de middag!

Vrijdag 11 november
De bank zegt af wegens ziekte, dus ik kruip nog maar even mijn bed in.
Als ik later op de dag naar mijn werk rijd, valt me de witheid van de omgeving op. De rijp bedekt de loofbomen en kleurt ze mooi wit. En ze steken zoals zo vaak mooi af tegen de groene naaldbomen. Wederom merk ik dat het landschap me raakt, zoals bijna elke dag in al haar gedaantes...

een dun laagje sneeuw op de berg

bevroren boomtoppen zorgen
voor grijze berg

Drukte in het thuisland

Zaterdag 5 november
Terug naar huis, dus weer vroeg op... Maar geen probleem, ik heb ruim de tijd om op het vliegveld te komen, wat ik dat ook op mijn elf-en-dertigst doe. Boodschapje hier, koffie daar... en op het eind toch nog even versnellen. Op het vliegveld bijna de instaptijd gemist, omdat ik in alle rust aan het lezen was...
Aangekomen in Bremen stond Corrie al te wachten, en in een mooie ondergaande herfstzon huiswaarts gereden.

Zondag 6 november
Vroeg op... het moet geen gewoonte worden! Nu om naar de informatiedag te gaan voor Ondernemen in Noorwegen in Diepenveen(bij Deventer). Een overigens zeer informatieve dag, waarbij we ook nog een paar contacten opdoen. Netwerken, belangrijk...
 Aan het eind van de middag gaan we met een gepland bezoek aan Stichting Les Vaux -op maandag- richting Abcoude, alwaar we in een allercharmantste B & B overnachten.

B&B 'De Vink' ligt aan Het Gein, een mooi riviertje. De eigenares weet ons te vertellen dat de mensen bij wie we moeten zijn,  aan de overkant van het Gein wonen en dat er een brug naast de B & B ligt. Over toeval gesproken...
We eten in een klein, maar desalniettemin uitstekend, chinees restaurant in Abcoude(Jasmijn).

Maandag 7 november

Na een verrukkelijk ontbijt wandelen we in alle rust langs en over Het Gein naar de mensen van Les Vaux, een stichting die therapie en ontspanning biedt aan mensen met kanker. De vriendelijkheid en het enthousiasme van deze mensen werken absoluut inspirerend, dus terwijl we huiswaarts rijden zitten we vol ideeën. 
Terug in het Friese zet ik Corrie even af in Jonkerslan en ga met een stapeltje vragen nog even  bij de Kamer van Koophandel langs... Ze adverteren ermee dus moet je er gebruik van maken nietwaar?
's Avonds vergaderen we met zijn drieën over de oprichting van de stichting. De neuzen staan aardig dezelfde kant op, dus dat is mooi om mee te beginnen. 

Woensdag 9 november
Nadat ik gisteren de hele dag bezig ben geweest 'in de vaart der volkeren' met het zoeken van een notaris die de oprichting gestalte kan geven voor ik terug naar Norge ga, ben ik gisteravond door feedback van mijn voorgenomen medebestuursleden enigszins afgeremd en een beetje tot bezinning gekomen. Alles wat goed is hoeft niet snel te komen... Is wel goed zo, ga nog even rustig nadenken hoe nu verder... Ik heb de neiging om flink door te rammen als ik op gang ben, net een dieseltrein. Vandaag dus maar een wat rustiger dagje gehad en nog even bij ma langs geweest om de auto, die ik gisteren even had geleend, terug te brengen.