Zoektocht naar een nieuw onderkomen

zondag 15 juli
Ik wordt vanochtend, overigens geheel tegen mijn gewoonte in, ver voor de wekker wakker; omdat ik niet meer kan slapen, ga maar uit bed(om half zes). Dit is de reden dat ik al voor 7 uur 'on the road' ben, na afscheid van een nog slaapdronken Corrie. Dit maakt het afscheid wel wat makkelijker, wat minder emotioneel, maar de stemming tijdens de reis blijft net als anders... beetje somber... We zijn nu ruim drie weken samen geweest, dat went snel... dan is het altijd even afkicken
Het weer is zonnig, droog en het rijdt als het Duitse spoor, snel en zonder al te veel oponthoud.
Ik ben om 13 uur al in Puttgarden, 16 uur in Helsinggør waar ik de oversteek ook vrij vlot kan maken. Het vermoeden van oponthoud aan de grens blijkt onterecht, ook de Noorse grens steek ik zonder problemen over dit keer... De bamboes komen veilig Norge binnen...pfff.

Hyttefolk op weg naar huis...

Alles lijkt voorspoedig te gaan, maar schijnblijkelijk mag het niet helemaal gladjes verlopen... op zo'n 45 km van de finish(Jaap zijn huis in Vinterbro) strand ik in een file, waarschijnlijk veroorzaakt door terugkerend hyttefolk(weekendmensen die van hun huisje terug naar Oslo trekken)...na ruim een half uur schuifelen besluit ik op een binnenweg te gokken; niet alleen blijkt deze veel sneller te verlopen, het levert nog mooie uitzichten op ook! Uiteindelijk bereik ik de finish -het huis van Jaap en Renate in Vinterbro- via Ski en mooi op tijd(een uur of 9). Ik blijf de nacht slapen, een goede keus want ik ben eigenlijk flink moe...

maandag 16 juli
Na een potje uitslapen(tot 10 uur) en onder het genot van een kop koffie en koffie en een broodje bijgepraat te hebben met Jaap, begeef ik me om half twee weer op weg naar Tollefsrud, waar ik om vier uur aankom.
Het overigens wel lekker weer om gewoon in mijn eigen huis te zijn; eerlijk gezegd was ik gisteravond ook liever doorgereden, maar was ik daar te moe voor... Ik ging zowaar eerder naar bed dan Jaap en Renate...

donderdag 19 juli
Vandaag Helge, mijn huisbaas, weer eens ontmoet. Weer leuk met hem zitten praten, hij toonde zich oprecht blij voor mij dat ik een nieuwe baan heb. Ik heb het idee dat ik het niet snel weer zo goed zal treffen met een huisbaas; zelfde leeftijd, zelfde humor, flexibel....
Daarnaast heb ik vandaag een uitgebreide inventarisatie van huurhuizen en koophuizen gemaakt op internet.. de bedoeling is dat ik morgen naar Bø ga, op huizenjacht...
Daarnaast ben ik ook even bezig geweest met het selecteren van met foto's voor een fotoboek van de USA voor Jelle, als cadeau voor zijn verjaardag.

vrijdag 20 juli
Voor de tweede keer deze week sta ik al voor zes uur naast mijn bed, voor de tweede keer zit ik al voor zeven uur in de auto , ditmaal onderweg naar Telemark. Mensen die mij langer en/of beter kennen weten dat dit voor mij niet altijd even gemakkelijk is...
Het doel van vandaag is simpel: huizen opzoeken, kijken of de prijs enigszins onderhandelbaar is; ik wil het liefst voor 1 augustus een woning of anders zo snel mogelijk daarna!

Paar goedkope koophuizen bekeken, maar helaas is de ligging daarvan niet ideaal, wat te dicht aan weg. De huurhuizen in Bø blijken aardig aan de prijs, dit heeft te maken met studentenverhuur... Bø heeft een grote 'hogeschool' dus dat drijft de prijzen aardig op; daarnaast zitten de huurhuizen vaak bij mensen op het erf, dus onvrij(al realiseer me dat ik gezien de termijn niet heel veel te eisen heb). In tegenstelling tot Nederland is hier geen woningvereniging, maar is verhuur een particuliere aangelegenheid.
Voor alle zekerheid ben ik ook even bij mijn toekomstig werk langs geweest en bij Bø Kommune met vraag of zij mensen wisten die huizen verhuurden; je moet je netwerk, hoe beperkt ook, zo optimaal mogelijk gebruiken nietwaar?
Daarnaast heb ik nog een bezichtiging van schattig, goedkoop huisje geregeld; hieraan kleefden echter teveel nadelen. De isolatie moest nog aangepakt; water, sanitair, afvoer aangelegd en (vooral) het geluid van de drukke weg van Bø naar Notodden(weg 30), waar veel werkverkeer en toeristen langskwamen... Dat wordt hem dus niet!
Het is de hele dag prachtig weer geweest, ik heb het dus enorm getroffen... Op het moment dat ik in de hete middagzon wederom thuiswaarts rijd(rond een uur of vier), merk ik dat de warmte in combinatie met het vroege opstaan mij enorm suf maakt. Ik besluit dan ook even tot een halfuursdutje en zet de telefoon als wekker...
Als een half uur later de mobiel afgaat, blijk ik in een diepe slaap en schrik enorm paniekerig wakker. Mijn bewustzijn blijkt nog niet helder, want mijn reactie is alsof ik in de auto in slaap ben gevallen en ik zet dan ook mijn voet vol op de rem... in een stilstaande auto! Ook al realiseer ik vrijwel direct dat ik al geparkeerd sta, zit ik desondanks te trillen in de auto en stap er maar even uit om een beetje bij te komen. De thuisreis daarna verloopt simpel en vlotjes.

zondag 22 juli
Het weekeinde stond eigenlijk in het teken van lekker rustig dingen in en om huis doen; ik heb het inpakwerk, waar ik deze week mee ben begonnen, een vervolg gegeven en de stelling uit elkaar gehaald. Tussen door een beetje naar de Tour gekeken en met het cadeau voor Jelle bezig geweest en dit afgemaakt.
Verder een beetje gelezen, het gras gemaaid om huis(en dat is nog een heel behoorlijke klus).
Uiteraard stond vandaag de herdenking aan Utøya 
Overigens zijn er mooie, krachtige  en strijdbare toespraken van zowel premier Jens Stoltenberg als van de voorzitter van de JongerenArbeiderspartij.

Hoop... en wanhoop

zondag 8 juli
De bedoeling was, om vandaag even een bergwandeling te maken... Helaas blijkt er een overschot aan regen in Norge, waardoor wij noodgedwongen thuisblijven. Ook geen straf, want we beleven een  lekker ontspannen dagje, waarin we een beetje lezen, de blog bijwerken en de tennisfinale van Wimbledon kijken.. 
Als het later op de avond opknapt, besluiten we nog even tot een 'mat-tur'(mat is eten) om mijn diploma's te vieren... Als je goed zoekt is er altijd wel een reden nietwaar? Na even zoeken gaan we uit eten naar de Chinees in Hønefoss, waar de inrichting me doet denken aan het Oude Kota Radja of Peking in Leeuwarden(van die grote kwastlampen).
Het prettige aan een dag als deze -en de maandag blijkt uiteindelijk bijna een kopie van de zondag, behalve tennis en eten- dat we in tegenstelling tot Nederland niet het gevoel hebben 'iets te moeten' en de ontspanning ook wezenlijk ontspanning is...

dinsdag 10 juli
Vroeg op was vandaag het devies, met als doel een huis te bekijken in mijn nieuwe werkomgeving(Telemark). Dus naar Lunde getogen om de bouwval aan de Vrangfossen omzichtig te aanschouwen; dit bleek echter onverwacht in een goede staat(tenminste binnen)... De startprijs voor bieders was 200.000 kronen... Omdat we de half zes boot in Larvik moesten halen, besloten we voor morgenochtend 12 uur te bieden(sluitingstijd van biedingen); met opgewekt gemoed door naar Nederland, het was erg mooi weer, maar wel druk in de middagspits van Skien en Porsgrunn. We hadden gelukkig ruimschoots de tijd. Op de foto hieronder een niet al te goede weergave van deze spits...
Op de boot is Corrie vooral aan dek geweest, terwijl ik me heb toegelegd op slaappogingen in een businessseat, dit lukte wonderwel.
En ook de weg naar het Friese thuisland verliep op rolletjes... Al heeft Corrie daar niet heel veel van meegekregen... 



woensdag 11 juli
Ook al waren we om half zeven op bed, om 11 uur stond ik er alweer naast. Voor 12 uur bieden... Dus het biedingsformulier ingevuld, nu nog even scannen... En dat lukte dus niet... paar keer geprobeerd maar vergeefs, dus ik had een beetje de pest in. Uiteindelijk besloten we om het er maar op aan te laten komen: misschien zou er niemand bieden en konden we nog onder de vraagprijs! Corrie was de hele dag nog vrij, dus we konden er een lekker dagje van maken, nietwaar? Toch bleef dat huisje door ons hoofd spelen, en toen we 's middags te horen kregen dat het verkocht was, overviel ons dit als een enorme kater, 'veldig skuffelse'(erg teleurgesteld), zeg maar.
Dit galmde flink door, de rest van de dag...

donderdag 12 juli
Vandaag stond in het teken van een paar kleinere activiteiten: ik heb even een paar bezoekjes afgelegd aan Fred en mijn moeder(waarmee ik overigens ook even traditioneel een Chinese maaltijd heb gehaald), met wie ik ook nog even heb gekeken waar ze zaterdag kan parkeren. Tussendoor heb ik even het schilderwerk van Bij de Put bekeken; dit is net buitenom geverfd, maar het bleek nog niet helemaal naar mijn zin, al ziet het er alweer veel beter uit!
Overigens blijkt de tik van gisteren ook vandaag nog wel wat impact te hebben.. shitzooi.

vrijdag 13 juli
Het is waardeloos weer in Nederland, de regen komt met bakken naar beneden. Terwijl het Norge 23 graden en zonnig is volgens de Noorse Buienradar... 
Gelukkig heb ik het 'druk' vandaag met diverse boodschappen, dus maakt het weer me niet zo uit. Ik ga even met de schilder praten over het bijwerken en afmaken van Bij de Put en hem betalen; daarna ga ik naar de Aldi voor nieuwe Norge-voorraad... Je moet toch je best doen om de kosten van het levensonderhoud te drukken nietwaar? Daarnaast rond ik de laatste loodjes van mijn stripboeken af. Het ziet er een stuk opgeruimder uit nu, met de strips uit de doos in de kast.
Omdat de avondzon later de regen verdringt, besluiten Corrie en ik nog tot een blokje om...

zaterdag 14 juli
De dag begint wederom regenachtig, maar uiteindelijk blijkt het weer weer beter, nog wel wat buiig in begin maar in de middag knapt het op... Het stelt me in de gelegenheid om redelijk droog naar Oldeberkoop te rijden om voor Jaap, in Noorwegen bij zijn nieuwe huis, een paar winterharde bamboes te kopen... Dit is overigens nog niet eens gemakkelijk, want ik ben al een beetje laat in het seizoen, zegt men... Dat zal dan wel.
Morgen weer weg, naar Norge, nu eerst nog even een ontspannen avondje thuis. Het zal wel wennen zijn, zo zonder Corrie na ruim drie weken met...

Een prettige omweg... blog 100

Nadat ik in mijn vorige blog al even memoreerde aan het feit dat ik een jaar in Noorwegen woon, heb ik ook nu een memorabel feit: Je begint hier te lezen aan mijn 100ste blog!!! Op naar de volgende honderd, nietwaar?


dinsdag 3 juli
Gisteren tijdens een onthaastdagje lekker in Jonkerslân gebleven, lekker met de stripboeken bezig geweest... Je vraagt je af, waarom we hier niet eerder een paar boekenkasten voor hebben aangeschaft; de ruimtewinst is onmiskenbaar!

Vandaag echter een dag onderweg, naar -je raadt het al- Leeuwarden. Tijdens zijn vakantie in Norge had ik het alles met hem besproken, maar nu maar de daad bij het woord gevoegd dus een afspraak gemaakt met Fred om een potje te biljarten. Nadat we eerst even bij de schilder van Bij de Put langs zijn gereden, vonden we uiteindelijk een biljart in het wijkcentrum van Cammingaburen. We zochten eerst bij mijn oude tennisvereniging 'De Molen', maar hier bleken -nadat de molen jaren geleden al war verwijderd- geen biljarts meer te staan. De wedstrijd verliep klip en klaar: tot twee keer toe heb ik de verwachte oorwassing gekregen...
Ik zou nog even bij mijn oude moeke langs(laat ze het niet lezen haha) en omdat we zo dichtbij waren is Fred maar even mee getogen op de koffie. Was overigens wel even gezellig... Uiteindelijk was ik rond een uur of half acht weer thuis, waar ik overigens bijna de hond in de pot vond... Het laatste restje nasi nog maar even opgewarmd.


woensdag 4 juli
Buiten de gewone dingen als was, stofzuigen en het sorteren van de stripboeken gleed de dag soepel aan me voorbij tot het aanbreken van het moment van de barbecue met de kinderen. Het blijft een probleem om het aansteken op tijd te doen waardoor de hitte tijdig op peil is; de pret is er niet minder om!

De rijk gevulde dis was zoals zo vaak veel te ruim bemeten... maar daarom niet minder smakelijk! Eigenlijk was het vlees het minst lekker...


donderdag 5 juli
Het was in eerste instantie dat we vanmiddag, na Corrie haar werk, direct zouden vertrekken(natuurlijk eerst nog wel even koffie), dus ik moest nog wat dingen doen, de nodige voorbereidingen treffen in de Gordyk en Jonkerslân. Echter, mede doordat de boeking van de jeugdherberg in Bad Oldesloe wegens volboeking niet doorging(we dachten later dat dit wel eens zijn oorsprong kon vinden in de schoolreisjes) en ik geen goede(lees goedkope) vervanging kon vinden besloten we rond middernacht weg te gaan en dus eerst even voor te slapen. Wat overigens niet bijster lukte, maar ach, we zijn bikkels nietwaar? Dus na een uurtje dommelen van Corrie en ruim een uur slapen van mijn kant ons maar klaargemaakt voor vertrek naar Zweden en Noorwegen...


vrijdag 6 juli 
Zoals gezegd togen we -later dan in eerste instantie gepland- kort na middernacht(00.04 uur) weer oost- en noordwaarts en lieten we Jonkerslân, Fryslân en wat al niet meer spoedig achter ons. Terwijl we om de beurt wat lagen te dommelen, begaven we ons  volgens afspraak in de richting Sverige, waar we een bezoekje zullen brengen aan Janneke en André. Vooral ook omdat we 's nachts reden hadden we geen enkel oponthoud, en ook de boot bij Puttgarden lag zowaar voor ons klaar; we konden direct doorrijden op de boot die vervolgens meteen vertrok.
Na een bewolkte en miezerige tocht door het toch al niet zo wonderschone Denemarken passeerden we om een uur of acht in de ochtend de brug bij Malmö. Nog maar net op het vasteland en bij de Tull gepasseerd(wat overigens ditmaal lekker vlot ging) besloten we om beide een kort tukje te doen op de eerste de beste parkeerplaats die we tegenkwamen, het was daar toch vreselijk rustig; de wekker op half tien gezet en we waren allebei zomaar vertrokken. Toen we om half tien wakker werden was er van de rustige parkeerplaats niet echt veel meer over: het was loeidruk. Even tandenpoetsen, water om de kop en op weg maar weer. Terwijl we het Zweedse landschap rustig aan ons voorbij zagen glijden, reden we met speels gemak direct naar het huisje van Janneke en André, waar we net na één uur aankwamen. We werden direct onthaald met middageten en koffie...

Naast de gastvrijheid en hartelijkheid waarmee we werden ontvangen viel me het meest op dat we zo gemakkelijk met elkaar praatten over van alles en nog wat... Voor hetzelfde hadden we lange stiltes gehad, het tegendeel bleek waar.
Na een lekker Scandinavisch avondmaal(Pyt i panne) en een onder geleide van André uitgevoerde boswandeling bleek ik om half elf de ogen amper open te kunnen houden en begaf mij bedwaarts...

zaterdag 7 juli
Tegen half elf zijn we vertrokken vanuit Lönsbygd met als einddoel Tollefsrud. Het zou een lekker ontspannen reis worden, waarin enerzijds opvalt dat het weer in Zweden beter was dan in Noorwegen en anderzijds dat Noorwegen zo veel meer indrukwekkend is dan het overigens lieflijke Zweden...
Niet minder opvallend is echter de reistijd, zeker in verhouding tot de andere afstand die we rijden ofwel die ik gewend ben te rijden:
Jonkerslân-Lönsbygd: 860 km, 10,5 uur met rustig rijtempo(zonder boot en slaappauze)
Lönsbygd-Tollefsrud: 820 km, 12 uur met rustig rijtempo
Tollefsrud-Jonkerslân: 1060 km, 11,5 uur, stevig doorrijden(zonder vaartijd)
Hirtshals-Jonkerslân: 860 km, 9 uur, stevig doorrijden
Zoals julie zien liggen de verschillen, al dan niet ingegeven door rijstijl en -vooral- landschapskenmerken nogal uiteen...
Op het moment dat we 's avonds om half elf thuiskomen blijkt de post nog een aangename verrassing te hebben bezorgd: Mijn beide diploma's(mondeling en schriftelijk) van Noors niveau 3!!! Blijkbaar was mijn lichte twijfel onterecht, het is wel lekker thuiskomen zo...

Steeds weer Liwadden...

maandag 25 juni
We hebben vandaag de verjaardag van Dennis gevierd; hij was op de heuglijke dag in Lemmer, dus dit vandaag maar even dunnetjes overgedaan... Gebak, kado's en en zelfs een derde generatie... Een van zijn wensen was, om van het verjaardagsgeld boxjes te kopen voor zijn computer, dus zijn we 's avonds nog maar even naar Leeuwarden getogen om dit goedkoop aan te schaffen(we zijn toch niet gek) en de kinderen weer terug te brengen. Wat geld armer, maar wat te drinken(bij Jildou en Tim) en een geluidssysteem rijker weer naar Jonkerslân gegaan...

dinsdag 26 juni
Ik had om 10 uur een afspraak gemaakt met een schilder voor het buitenom verven van Bij de Put. Gezien de wisselvallige weerberichten leek dit uiteindelijk handig, want ik ben wellicht niet meer dan anderhalve week in de Lage Landen; zeker toen bleek dat de prijs onderhandelbaar was naar een redelijk niveau, was het niet moeilijk om dit uit handen te geven. Win-win situatie dus... Ben benieuwd hoe het huis erover een week uitziet! Deze dakkapel kan alleen maar beter lijkt me...
Na een kopje koffie en een bezoek aan de ANWB(het schijnt dat ik door mijn lidmaatschap ook nog iets kan terugkrijgen van de sleepkosten in februari) heb ik even met Corrie een broodje genuttigd in de 'Paris' bij winkelcentrum de Centrale, alvorens weer huiswaarts te gaan.

woensdag 27 juni
Vandaag weer even fijn met de neus op de feiten gedrukt... Ik had een afspraak om een uur met de makelaar van ons huis en hoopte daaraan voorafgaand nog even een boodschapje te doen. Deze hoop vervloog echter vlot toen ik Leeuwarden naderde. Eerst was er licht verkeersoponthoud bij Wirdum, in verband met de zeer omstreden Haak on Leeuwarden... Nog meer asfalt voor natuur. uiteindelijk af en toe schoorvoetend door de stad(via de rondweg), zodat ik zelfs met een lichte vertraging van gelukkig slechts luttele minuten op mijn afspraak kwam... Maar wel 1 uur en 15 minuten over Jonkerslân Leeuwarden gedaan... Gelukkig woon ik in Noorwegen! Nadien een bezoekje gebracht aan de belastingen(het werd me niet leuker gemaakt maar echt gemakkelijker ook niet) en de Kamer van Koophandel. Bij de laatste overigens wel degelijk vlot aan de beurt en het nodige te weten gekomen.

donderdag 28 juni
Vandaag voor de vierde achtereenvolgende dag retourtje Leeuwarden met de auto... Naar het zich laat aanzien voorlopig de laatste keer. Ma heeft afgesproken met tante Richtje dat wij om drie uur bij haar op de koffie komen, echter door wat zich later laat aanzien als een lichte afspraakverwarring blijkt mijn 98-jarige tante de deur niet open te doen. Navraag via enkele omwegen leert uiteindelijk dat zij zich gewoontegetrouw op deze dag heeft laten ophalen door haar zoon Sipke, waardoor ook wij ons daar kort na vier uur melden voor de koffie... Een voordeel, gezellig is het bij Sipke, Anneke, tante Richtje en in dit geval ook Lucas Dirk, altijd.
Daarna nog even het werk aanschouwd van de schilder, de stelling was inmiddels geplaatst dus hij zal wel gauw losgaan...

vrijdag 29 juni
Dat ik ook nog voor de vijfde achtereenvolgende dag naar Leeuwarden zou gaan, had ik in de loop van de dag niet kunnen bevroeden, maar toen Corrie en ik 's avonds naar IKEA gingen om boekenkasten voor mijn strips te bekijken, namen we tevens een paar dingen voor Jildou en Tim mee... Dus na aanschaf van onze eigen en andermans zooi hebben we deze direct maar bezorgd in Leeuwarden en zijn daarna meteen doorgereden naar Kota Radja, om onze honger te lenigen. Dat lukte weer op een uiterst aangename wijze... ze hebben na de wederopbouw zeker niet aan kwaliteit ingeboet!

zaterdag 30 juni
Uiteraard begon de dag met koffie, maar weldra ben ik gestart met het monteren van de boekenkasten. Zoals zo vaak ging de eerste nog niet vloeiend, of eigenlijk meer bedachtzaam, maar daarna vlotte het werk spoedig. Het werk werd echter op prettige wijze onderbroken door het bezoek van Martine(collega van Corrie) en haar vriend Peter, welke erg van sneupen houden en wel even bij Neeltje Brocante wilden rondkijken(van de buren). Hierna hebben we even gezellig zitten koffiedrinken in de zomerse tuin, waar we allerlei luxe problemen hebben besproken, ik voor mij vond de keuze van de koek bij de koffie al moeilijk...
Daarna heb ik nog even de grootste en laatste boekenkast in elkaar gezet alvorens te beginnen met het uitpakken van de eeuwige dozen...

zondag 1 juli
Lekker uitgeslapen, en daarna naar Groningen, naar mijn zus Marja voor het verlaat vieren van haar jiddei(31 dagen te laat). De Groninger binnenstad lag er in de lichte, witte ochtendzon prachtig bij, getuige de foto welke ik vanaf haar balkon maakte... Het was overigens wel weer even leuk om bij te praten, je hebt hier vanuit het buitenland toch minder de gelegenheid voor.
Weer thuis heb ik me weer op het boekwerk gestort en slaagde erin om bijna alle dozen leeg te krijgen, zodat Corrie deze morgen mooi in Leeuwarden bij het oud papier van Cambuur(en dan doel ik niet op de spelers) kan brengen...
Overigens een mooie, spannende en enerverende finale van het EK voetbal gezien...

Niet alleen zwaluwen reizen veel...

Gisteren was ik precies een jaar in Noorwegen... een jaar waarin veel gebeurd is en dat vooral ook heel anders is verlopen dan ik van tevoren had gedacht en verwacht. Mijn baan heeft zich niet ontwikkeld zoals ik had gehoopt en ook mocht verwachten gezien de toezeggingen; er dienden zich mogelijkheden aan welke zich later weer ophieven al dan niet door mijn eigen schuld. Trouwe bloglezers zullen dit herkennen... Maar vooral was het een jaar waarin ik veel over Noorwegen en de Noren heb geleerd, waarin mijn Noors met rasse schreden vooruit is gegaan en waarin ik vooral een hele belangrijke conclusie heb getrokken: Hier in Norge wil ik blijven!
Het blog zal dus nog wel een tijd in de lucht blijven en mijn lotgevallen het web vervuilen...

maandag 18 juni
Als ik zo op mijn terras -al dan niet in de zon- een kop koffie nuttig terwijl ik een boek probeer te lezen, vliegen de zwaluwen van Tollefsrud af en aan; een genot om te zien... De zwaluwen zijn na hun grote trektocht vanuit Afrika weer in grote getale aanwezig in zowel de schuur als op de zolder van het bijgebouw, maar laten zich maar moeilijk fotograferen; ze zitten nooit even stil!!!

Ik besluit daarop mijn geluk te beproeven in de schuur, om te kijken of ik ze hier op de gevoelige plaat kan zetten. Uiteindelijk slaag ik erin om een paar boerenzwaluwen(want dat zijn het uiteraard) tezamen vast te leggen. Overigens schijnt deze boerenzwaluw hier låvesvale(schuurzwaluw) te heten, aldus mijn huisbaas.

woensdag 20 juni 
Nadat ik gisteren grotendeels(nou ja, wat heet) heb gewijd aan het schoonmaken van mijn stulpje, omdat ik donderdag weer Nederlandwaarts ga, had ik vandaag de tijd om een mooi ritje te maken. De bedoeling was om Hamar te bezoeken(ik had nog een paar vragen aan de douane over verlenging van mijn dispensatie om met Nederlands kenteken te rijden. Ik had natuurlijk ook kunnen bellen, maar het was fijn weer dus er maar op uit getrokken.
Uiteraard heb ik niet de geëigende wegen gevolgd, maar een paar tussenwegen bereden, waardoor ik weer uitermate mooie ver- en nabijgezichten heb waargenomen. Ik zag -vreemd genoeg- een eenzame kraanvogel in een weiland staan, maar had uiteraard de camera niet bij de hand(deze lag nog thuis...). Later met mijn telefoon nog wel gepoogd de met lupines bezaaide bermen te kieken.
Overigens heb ik geen enkel bericht meer gehad van Lentis. Toch wel vreemd, had wel een reactie verwacht...   

donderdag 21 juni
Vandaag maar een beetje doorgeslapen voor mijn reisje naar Nederland; rond half twee on the road. Uiteraard liep het verkeer weer lekker voorspoedig, het weer was goed het humeur navenant... In tegenstelling tot eerdere tochtjes anticipeerde ik uitstekend door ruim voor Tønsberg, waar de verdubbeling van de E18 telkens zijn tol eist, af te slaan en via binnenwegen rustig naar Larvik te rijden. Hierdoor was ik mooi op tijd om nog een paar boodschappen voor het thuisfront in te slaan, zoals zoute margarine en bruisende appelsap...
Eenmaal op de boot uitstekend geslapen in een businessseat en vlak voor aankomst om 21.15 uur ruim ontbeten met de gratis koffie en fruit in de 'bar'. De reis door Denemarken en Duitsland verliep zoals vaak zonder enig oponthoud; het meest opvallende was dat de duisternis zo laat werd ingeruild voor het ochtendgloren. Pas vlak na vier uur werd het licht, en dat zo rond de langste dag. Even ter vergelijking: In Tollefsrud wordt het tegen 1 uur amper donker en begint het na half twee weer op te lichten!
Tegen zes uur schuif ik naast een slaapdronken Corrie in bed en val ik zo goed als onmiddellijk in slaap...

vrijdag 22 juni
Ik ben redelijk op tijd opgestaan, zo tussen elf uur en half twaalf; na een bak koffie en een stevig ontbijt heb ik Dennis even naar de bus in Heerenveen gebracht alvorens naar Fred te gaan. Ik zou de gitaar, welke hij gezien de enorme bijkomende kosten niet meenam in het vliegtuig, weer even bij hem afgeven. Zo rond een uur of een was ik bij hem, waarbij we nog even lang hebben zitten napraten over Noorwegen. Hij is helemaal onder de indruk... terecht! Ook maar even een bezoekje aan moeke gebracht... is het maar weer klaar.
Daar bleef het echter niet bij, want daar volgende week het schilderwerk aan Bij de Put moet beginnen heb ik eerst de staat van het schilderwerk even beoordeeld en heb ik een kleurenwaaier gehaald bij *De Ruyterweg'. Opvallend was dat deze overigens altijd gemoedelijk verfwinkel zich genoodzaakt ziet om borg voor deze waaiers te vragen, omdat mensen zich blijkbaar geroepen voelen om deze te houden(evenals behangtafels en behangafstomers). Zo vernietigt de consument zijn eigen klantenservice...

zaterdag 23 juni
Vandaag zouden Corrie en ik op excursie gaan naar een natuurgebied in Gaasterland, voor een rondleiding in 'het' libellengebied(niet te verwarren met het damesblad): echter door het slechte weer en toch ook wel vermoeidheid is dit voor ons in het water gevallen(althans hebben we dit afgezegd). Positief gevolg is dat we daardoor lekker hebben uitgeslapen...
Begin van de middag zijn we op weg gegaan naar Schiphol. We hadden een nota van mijn bril, en wilden proberen hier een stempel op te halen van de douane. Dit was mij al op verschillende plaatsen mislukt, dus hoopte ik nu op een goed resultaat... Al je buiten de Europese Unie woont(zoals ik, in Noorwegen) bestaat er de mogelijkheid om BTW terug te vragen op het in Nederland gekochte artikel. Zoals gezegd heb je dan een stempel nodig van de douane op het moment dat je de Europese Unie verlaat. Dit kan in mijn geval dus in Zweden(waar het een keer mislukte door een 'grumpy' tollambtenaar), in Denemarken of als ik via Schiphol naar Noorwegen zou vliegen. Ondanks dat dit laatste vandaag niet het geval was, bleek men toch zo coulant om de stempel te geven. Doel behaald, dus daaropvolgend met de trein Amsterdam even in.
Lekker even in het Amsterdamse centrum rondgebanjerd, een beetje rondgesneupt en mensen gekeken.

Uiteraard heeft de cappuccino op een terras ook niet ontbroken en na een verrukkelijk etentje bij een 'smûk' Indiaas restaurantje(Shah Jahan in de 1ste Anjelierdwarsstraat) weer rustig huiswaarts gekeerd met als voornemen voor morgen een relaxt dagje Jonkerslân... iets wat achteraf uitstekend is gelukt...

Van zorg en welzijn

Woensdag 13 juni
Het leek vandaag een saaie dag zonder al te veel hoogtepunten te worden; al is wonen in Noorwegen een hoogtepunt an sich... Echter, op het moment dat ik terugkwam van de winkel stond er een dame van middelbare leeftijd(of eigenlijk overmiddelbare leeftijd want ze was volgens mij een stuk ouder dan ik) in paniek op de oprit van Tollefsrud. Het bleek dat ze een dier had aangereden...

Ze had eerst gedacht dat het een hond was, maar in werkelijkheid was het een vos; misschien wel de onze... De vos lag midden op de gele middenstreep, ik heb hem daar vandaan gehaald, omdat zij dat niet durfde. Ze was er helemaal mee aan... Gelukkig heb ik altijd een paar lege afvalzakken in de auto(ik heb ook al een paar keer een das gevonden), dus heb ik de vos, die nog helemaal warm voelde, hierin gewikkeld en in het bos aan de natuur terug gegeven... Over een week, maximaal twee, is hier niet veel meer van over. Van de vos weet ik het niet, maar de dame was mij zeer dankbaar...

Donderdag 14 juni
Het lijkt of Noorwegen het niet eens is met Fred's vertrek, want sinds hij het luchtruim koos is langzamerhand een weersomslag gekomen... Het koelt af, waait meer en zo nu en dan stort er zich een flinke bui zich in een suïcidale bui de vallei in. Overigens levert dat in de avond wel weer een mooi plaatje op, van opstijgende condenswolken... Je kent dit over de Nederlandse slootjes en weiden wellicht, maar hier manifesteert het zich op een andere wijze.

Vrijdag 15 juni
Het wat frisse, winderige, regenachtige weer van de afgelopen dagen zorgt ervoor dat ik niet al teveel onderneem; misschien heeft het ook te maken met het feit dat ik het rijk weer voor me alleen heb. Dit heeft overigens ook een keerzijde, want ik moet weer erg wennen aan de stilte nu Fred huiswaarts is... Maar daar ik de nodige afleiding heb, gaat ook dat allengs beter. De afleiding bestaat uit sores vanuit Nederland; sores die ik overigens deels over mezelf afroep, maar dat daargelaten. Ik zal dit nader uitleggen, niet in de laatste plaats omdat mijn oudcollega's hier mijns inziens recht op hebben...
Ongeveer een maand geleden heb ik met mijn oude werkgever gesproken over een vervroegde terugkeer binnen Lentis/IZZ, eventueel Eikenstein. Hierbij is half juni(vandaag  dus) als mogelijke dag genoemd, Eikenstein werd genoemd, nachtdiensten en de mogelijkheid van Winschoten(tijdelijk). Het laatste heb ik ook toen al als bezwaarlijk aangemerkt, vooral omdat je op deze route de file in Groningen als vertragende factor tegenkomt en de al maximale reistijd nog verder wordt overschreden. Twee weken geleden kreeg ik in een telefoongesprek een welkom terug op Eikenstein te horen, over Winschoten werd met geen woord gerept; tot ik een mail onder ogen kreeg waaruit bleek dat dit wel mijn standplaats zou worden. Ik heb daarop terug gemaild dat ik er vanaf zag om eerder te beginnen; mijn welzijn is daarin het grootste argument. Ik weet van mezelf -uit ervaring- als mijn reistijd verlengd wordt tot langer dan een uur, ik over mijn slaap heen ben en de hele dag slecht slaap... Dat zou dus inhouden dat ik vier dagen per week slecht slaap en mijn vrije week moet gebruiken om te herstellen en bij te slapen... Geen goed idee! Ondanks de begrijpelijke druk vanuit Lentis heb ik in dezen voor mijzelf gekozen; een moeilijke keuze voor een 'pleaser' als ikzelve, vooral omdat dit wellicht ook vervelende gevolgen heeft voor mijn oudcollega's... Was er echter twee weken geleden al duidelijk aangegeven dat mijn standplaats Winschoten zou worden, dan had ik toen al mijn standpunt duidelijk gemaakt... Het heeft niet zo mogen zijn.
Opgelucht? Nee, dat gevoel heb ik geenszins; meer een onvolkomen gevoel, waarbij het voelt alsof ik het juiste onjuiste heb gedaan. Ambivalentie ten top dus. Overigens blijven de mooie luchten zichzelf produceren, ook nog in het midden van de nacht...

Zaterdag 16 juni
Vandaag was het weer iets beter, dus ik ook meer buiten. Ik zou het gras maaien, maar dat bleek al door de huisbaas gedaan, die achteraf nog even stond te praten met mijn nieuwe buurman Hein(dit is dus ook een Noorse naam) en diens twee oudste zoontjes. Hein is de aanwezige Roodbaard...
Ik kan niet zeggen dat ik verder al te actief ben geweest, gewoon de dagelijkse dingen...

Zondag 17 juni
Daar het weer vandaag heerlijk bleek, heb ik na een brunch bij de rivier maar even de fiets gepakt richting Sørum; daarna voor de wind over de E16(daar is het een snelweg voor haha) en vanaf de dam voorbij Garthus weer retour. Na de dam leek het even alsof de sluizen open werden gezet, zo hoosde het dus drijfnat de laatste 10 van 35 kilometer afgelegd. Gelukkig vergoedt lekker douchen veel... Overigens was het alsof de duvel ermee speelde, want daarna klaarde het weer op en schoof de zon weer over de bergen...

Net het momentum gemist... ook de berg rechts had net
nog een grote zonnevlek

Bø in Noorwegen, niet te verwarren met Noorwegen beu...

weekeinde 9/10 juni
We maken er maar een rustig en relaxt weekeinde van; het zijn de laatste dagen van Fred in Norge en om deze nu extra vermoeiend te maken door nog naar heel veel plaatsen toe te vliegen.... Overigens gaat Fred op zaterdag nog wel even alleen op de fiets weg; nu is het jammer dat we niet twee fietsen tot onze beschikking hebben. Ik blijf daardoor enigszins noodgedwongen thuis; gezien het mooie weer en de aanwezigheid van een boek geen straf maar toch...

's Avonds voetbal gekeken en geconstateerd dat Oranje niet alleen zo goed kan breien als Barcelona, maar dat net als bij de Spaanse topper ook de goals voor de Nederlandse internationals veel te klein zijn; vijftien schoten waarvan drie op het doel!!! Volgens de 'kenners' op teevee zijn dit allemaal kansen... jaja.
De zondag voltrekt zich in alle rust en in het teken van de sport... Ik probeer Freds voorbeeld te volgen om op tijd naar bed te gaan in verband met de lange reisdag morgen, maar echt lukken doet dat niet.


maandag 11 juni
Ik sta om 7 uur op, stap snel onder de douche en vertrek naar Bagn; ik zou nog steeds te bloedprikken, dus enig tempo is geboden zo voor de reis naar het vliegveld. Ondanks het feit dat ik om 8.03 bij het legesenter(lege=dokter) ben, zijn er al de nodige mensen voor mij. Twintig minuten later is het achter de rug en rijd ik weer huiswaarts, waar Fred(op telefonisch verzoek) de koffie voor mij klaar heeft. 'Miele' wordt steeds meer multi-funkti... eerst vaatwasser, nu koffieautomaat... en nou gaat-ie weer weg, voordat hij tot volle ontplooiing gekomen is!
Geheel volgens schema vertrekkken we om 9.15 naar Sandefjord, mooi, met een marge van een uur. Al lijkt Fred het geen probleem te vinden om het vliegtuig te missen...
Geheel volgens traditie stoppen we nog even bij de Statoil in Vik, waarna we tevens nog even stilstaan bij de plaats waar het drama van Utøya nog steeds wordt herdacht... Overigens is dit door de rechtszaak, welke live op de televisie is te volgen, nog steeds zeer actueel!
Eenmaal bij Sandefjord zijn we meer dan op tijd; Fred oogt licht melancholiek, hij hoopt tot het laatste moment -overigens vruchteloos- dat hij het vliegtuig niet zal halen. Als ik vanaf de parkeerplek een foto maak van het vliegtuig, blijkt die hoop definief vals: hij komt echter wel als laatste de cabine binnen!
Hierna begeef ik mij naar Sandefjord, waar ik echter net te laat in haven kom om Fred te zien vliegen, daarom maar rustig op een bankje met een softijsje bij de haven gezeten; daarna ben ik met een mooi ritje over een aantal prachtige binnenweggetjes naar de  Norsjø Vandrerhjem gereden, waar ik gepland heb om te overnachten; deze blijkt echter pas 15 juni open! Over vier dagen... Daarom maar doorgereden naar Bø(waar ik morgenochtend toch moet zijn), maar dit blijkt vrij duur.

Hierdoor beland ik uiteindelijk in Lunde Vandrerhjem, welke verrassend genoeg beheerd blijkt te worden door een stel Nederlanders, Peter en Monique. De luxe kamer die mij wordt toegewezen doet niet onder voor een B&B of hotel en is uitgevoerd met eigen badkamer, tv en internet. Na een beetje  kastjekijken, lezen en even skypen met mijn geliefde ga ik vroeg op bed; ik wil er morgen een beetje fris uitzien!

dinsdag 12 juni
Heerlijk uitgeslapen... en na een lekker en rustig ontbijt ben ik mooi op tijd richting Bø gereden voor mijn sollicitatiegesprek als groepsbegeleider. Doordat ik een minuut of tien te vroeg was, trof ik een groepje dames aan de lunch, dus heb ik de vrijheid genomen om me voor te stellen en bij te schuiven. Dit leek wel goed te vallen en was absoluut van invloed op het wat meer informele karakter van het gesprek. Dit verliep wel prettig, dat geeft me weer wat hoop; maar ook het feit dat men meer vacatures heeft en ik alle diensten kan draaien(ook nachtdienst) werkt in mijn voordeel. Voor Sankt Hans(midzomer, 23 juni) willen ze dit rondhebben en 1 september beginnen... Ik ben benieuwd.
Daar ik er de persoon niet naar ben om direct na zo'n gesprek terug naar huis te racen, heb ik de gelegenheid te baat genomen om -net als vorige week- een toertje Telemark te doen. Reden Fred en ik vorige week door het zuidelijk deel, ditmaal was het midden aan de beurt.
Eenmaal onderweg besloot ik het Telemarkkanaal een eind te volgen; dit leverde een aantal prachtige plaatjes op en ook wel een komische situatie; ik spotte in het schilderachtig gelegen Kilen was een dame op leeftijd(in de zeventig) druk bezig met het maaien van het gras. De afgelegenheid van het dorpje deed haar in combinatie met het broeierige weer ongetwijfeld besluiten dat dit wel geoorloofd was in beha en directoir... Hoewel onschuldige voorbijgangers hier wel eens van konden schrikken.

De kanaalroute -waarop ook een kanaalboot(soort rondvaartboot) toerde- heb ik gevolgd tot de afslag Grova. Dit leidde mij langs de småbruk Brusli, waar onze Noorse huizenjacht ooit werd ingezet. Daar ik hier nog even een foto van maakte raakte ik in gesprek met de van oorsprong Groningse bewoner, die inmiddels acht jaar met zijn gezin in Norge woont.

Toen ik later in Tørdal de weg naar een specifiek huis vroeg, bleek ook dit een Nederlandse, een Friese zelfs, met een B&B in Grova...
Bij, in en rondom Tørdal heb ik de nodige zijweggetjes genomen om uiteindelijk via weg 40 weer bij Seljord te komen. Daarna leidden achtereenvolgens de E134, 35 en E16 me via Hokksund, Hønefoss en Nes(spiegelfoto) weer naar het vertrouwde Tollefsrud. Overigens bleek de windstilte bij Nes weer eens visueel oorverdovend...

Ik heb niet alle foto's op mijn blog, maar via mijn facebook is ook het nodige nog te zien...