Purmerend, mist en meer...

Zondag 13 november
Gisteren weinig te doen op het werk, dus ben ik ergens op gaan broeden. Corrie had wat officiële zaken af te handelen maandag waardoor ze mijns inziens wel wat steun kon gebruiken en ik besloot om half tien 's avonds om de boot van Larvik naar Hirtshals te boeken voor: 8 uur zondagochtend. Ticket uitgeprint en hoppa, half elf in bed!
Na een half nachtje rust, dat dan weer wel, stapte ik om 3.15 uur mijn bed uit... Er zijn dagen dat ik dan nog niet eens lig!! Na wat koffie en een lekkere douche rijdt ik de auto om 4.07 uur in de ochtend de oprijlaan af om te beginnen met wat een verrassingsbezoekje moet worden... Het is donker, maar vanuit het holst van de nacht word ik door een helder schijnsel van de maan op weg begeleid. Ik voel me door de absolute rust op de weg 'King of the Road', naar een van de weinige liedjes die ik op mijn sax heb leren spelen voor ik 'm verkocht... Ook luisteren? Klik de link aan: http://youtu.be/YbXapBdTT4o
En zo zie ik, luisterend naar de zoetgevooisde tonen van Meat Loaf's Bat out of hell, tijdens mijn rit de witte middenstrepen van de weg onder mijn auto verdwijnen, als heerser van de weg. Pas na 53 kilometer kom ik een auto tegen... Overigens had ik dit al verwacht, want ik nader Hønefoss, het Purmerend van Noorwegen... Misschien behoeft dit een nadere uitleg; nog niet zo lang geleden, als je naar Amsterdam reed(over de Afsluitdijk) reed je heerlijk rustig en je wist: na Purmerend begint de drukte. Je kon er vroeger vergif op innemen, dat dit het geval zou zijn... Inmiddels is die grens verder noordwaarts gelegd, maar het gevoel blijft. Vandaar. En ook nu blijkt de stelling waar, want rondom Hønefoss kom ik in 35 km maar liefst 8 auto's tegen!!!
De volgende 35 km trouwens wederom niks...
De rust op de wegen zorgt ervoor dat ik ruim op tijd bij de boot in Larvik ben, en 8 uur varen we uit. Ik heb mijn kussen mee en val bijna direct in slaap... om een uur of elf weer wakker te worden, drie kwartier voor het einde van de overtocht. Goed gepland haha.
Eenmaal in Denemarken zet ik de sokken er goed in, tot ik vlak voor Bremen de dichte mist in duik... Ik laat me echter niet kennen en volg gewoon elke snelheidsduivel die me inhaalt en volg deze op gepaste afstand. Als de mist afneemt en ik bijna thuis ben, blijkt dat ik er ruim een uur sneller over heb gedaan dan andere keren... naarmate ik dichter bij huis kom, merk ik dat ik begin te hopen dat de reactie is die ik verwacht; blijkbaar ben ik bang dat dit niet het geval is! Maar gelukkig, de verrassing van Corrie is groot, en deze groeit nog als ze hoort dat ik maandagmiddag al weer weg ga...
Ach ja, a man's gotta do what a man's gotta do, nietwaar?

Dinsdag 15 november
Gisteravond(maandag) na het overigens vervroegde avondeten weer op weg gegaan naar het Noorden; overigens niet zonder mee eerst 500 kilometer oostwaarts te begeven... Omdat de boot vanuit Hirtshals door dit tijdstip geen optie was, heb ik de keuze gemaakt via Puttgarden te gaan. Het gevolg is dan wel dat ik meer dan 1300 kilometer moet rijden, maar soit...
Een groot deel van de reis werd wederom in de mist afgelegd, in Duitsland een paar stukken helder weer, en ook in Denemarken -tussen Rødby en Helsingborg- kon ik aardig doorrijden. De oversteken gingen met een beetje geluk gepaard, want ik kon direct op de boot en we vertrokken. Zo werd er iets van de vertraging door de mist goedgemaakt. Echter eenmaal in Zweden trok al snel de mist weer een gordijn voor me dicht, zodat rustig rijden het devies was.
Uiteindelijk maar besloten om, nog ruim voor Gøteborg, een parkeerplaats op te zoeken en een uur of vier te slapen. Dit lukte wonderwel... en om 8.15 ging de wekker. Het bleek een goede keus, want de mist was opgetrokken en de lucht was mooi helder waardoor ik in de zon verder kon...
Al snel bleek, dat ik de vergadering van 12 uur niet zou halen, dus maar even een sms-je verstuurd. Werk ik vanavond wel iets langer door...
Saillant reisdetail: Op het moment dat ik maandagavond vertrok, schoot er op de Leijen bij Gorredijk een rat voor me de weg over; toen ik vanavond na het werk de oprit van Tollefsrud opreed, schoot er een vos voor me langs... Zou dat nu het verschil zijn tussen Nederland en Noorwegen???

Diepvrieslandschap

Donderdag 10 november
Wat een eentonig leven lijkt dit: Hartstikke vroeg op! Al om een uur of zes zelfs. Met goede moed naar het vliegveld, want twintig over tien vliegen... dus inchecken om uiterlijk 9.50 uur... Uiteraard zijn we weer prachtig op tijd, dus eerst nog aan de koffie.
Eenmaal in het vliegtuig realiseer ik me dat ik tijdens mijn vrije dagen niet echt tot rust ben gekomen, en ook de komende negen dagen werk ik er acht. Ook Corrie had vandaag haar 11de achtereenvolgende dag van vroeg op... hier maar wat meer bij stilstaan.
In Noorwegen merk ik dat de sneeuw nog steeds op zich laat wachten; in stilte had ik gehoopt dat bij mijn terugkeer in het Noorse ik door de sneeuw zou moeten ploegen met mijn piggdekks(banden met spikes). Helaas...

Overigens vriest het wel overdag, waardoor het landschap een bevroren status aanneemt, terwijl de zon als een volleerd schilder met een paar luttele stralen naarstig poogt om een beetje kleur in het witte landschap te brengen, wat wonderwel lukt... Op de plek waar ik de foto's neem is het inmiddels -8 graden... Om 3 uur in de middag!

Vrijdag 11 november
De bank zegt af wegens ziekte, dus ik kruip nog maar even mijn bed in.
Als ik later op de dag naar mijn werk rijd, valt me de witheid van de omgeving op. De rijp bedekt de loofbomen en kleurt ze mooi wit. En ze steken zoals zo vaak mooi af tegen de groene naaldbomen. Wederom merk ik dat het landschap me raakt, zoals bijna elke dag in al haar gedaantes...

een dun laagje sneeuw op de berg

bevroren boomtoppen zorgen
voor grijze berg

Drukte in het thuisland

Zaterdag 5 november
Terug naar huis, dus weer vroeg op... Maar geen probleem, ik heb ruim de tijd om op het vliegveld te komen, wat ik dat ook op mijn elf-en-dertigst doe. Boodschapje hier, koffie daar... en op het eind toch nog even versnellen. Op het vliegveld bijna de instaptijd gemist, omdat ik in alle rust aan het lezen was...
Aangekomen in Bremen stond Corrie al te wachten, en in een mooie ondergaande herfstzon huiswaarts gereden.

Zondag 6 november
Vroeg op... het moet geen gewoonte worden! Nu om naar de informatiedag te gaan voor Ondernemen in Noorwegen in Diepenveen(bij Deventer). Een overigens zeer informatieve dag, waarbij we ook nog een paar contacten opdoen. Netwerken, belangrijk...
 Aan het eind van de middag gaan we met een gepland bezoek aan Stichting Les Vaux -op maandag- richting Abcoude, alwaar we in een allercharmantste B & B overnachten.

B&B 'De Vink' ligt aan Het Gein, een mooi riviertje. De eigenares weet ons te vertellen dat de mensen bij wie we moeten zijn,  aan de overkant van het Gein wonen en dat er een brug naast de B & B ligt. Over toeval gesproken...
We eten in een klein, maar desalniettemin uitstekend, chinees restaurant in Abcoude(Jasmijn).

Maandag 7 november

Na een verrukkelijk ontbijt wandelen we in alle rust langs en over Het Gein naar de mensen van Les Vaux, een stichting die therapie en ontspanning biedt aan mensen met kanker. De vriendelijkheid en het enthousiasme van deze mensen werken absoluut inspirerend, dus terwijl we huiswaarts rijden zitten we vol ideeën. 
Terug in het Friese zet ik Corrie even af in Jonkerslan en ga met een stapeltje vragen nog even  bij de Kamer van Koophandel langs... Ze adverteren ermee dus moet je er gebruik van maken nietwaar?
's Avonds vergaderen we met zijn drieën over de oprichting van de stichting. De neuzen staan aardig dezelfde kant op, dus dat is mooi om mee te beginnen. 

Woensdag 9 november
Nadat ik gisteren de hele dag bezig ben geweest 'in de vaart der volkeren' met het zoeken van een notaris die de oprichting gestalte kan geven voor ik terug naar Norge ga, ben ik gisteravond door feedback van mijn voorgenomen medebestuursleden enigszins afgeremd en een beetje tot bezinning gekomen. Alles wat goed is hoeft niet snel te komen... Is wel goed zo, ga nog even rustig nadenken hoe nu verder... Ik heb de neiging om flink door te rammen als ik op gang ben, net een dieseltrein. Vandaag dus maar een wat rustiger dagje gehad en nog even bij ma langs geweest om de auto, die ik gisteren even had geleend, terug te brengen. 
  

Tollefsrudkoorts

Donderdag 27 oktober
Deze ochtend begon al vroeg, want ik moest om 8 uur bij de Toyota-garage in Leira zijn om de dienstauto weg te brengen. Aansluitend ben ik voor het eerst sinds lange tijd weer bij Norskkurs; mede hierdoor een kleine communicatieve misser: Ik ben niet op de hoogte van de viering van de UN-dag, dus zijn er gerechten uit alle windstreken aanwezig maar geen Hollandse stamppot! Er is ook geen gewone les...

Het stelt me even wel in de gelegenheid om de tussentijdse test te maken, anderen hebben deze vorige week al gemaakt. Ik maak de test in hoog tempo, en kijk hem niet meer na... Voor het eten haal ik snel de auto weer op en ben prachtig op tijd terug om door de smakelijk gedekte tafel het water in de tanden te doen lopen.
Na een heerlijke maaltijd volgt dan weer een vergadering in Hedalen. Ik ben hier -aangekondigd- iets te laat. De breedsprakigheid en structuurloosheid viert weer hoogtij, maar we hebben tijd zat.
Naderhand bespreek ik met een collega-verpleegkundige het maken van een boveiledningsplan(woonbegeleidingsplan). Ik proef in haar reactie weerstand, blijkbaar had ze dit niet verwacht, een discipline die zich profileert; ik ben echter niet van plan gewoon maar klakkeloos te doen wat de zuster voorschrijft, maar heb mijns inziens het nodige in mijn bagage(en dan bedoel ik dit ten positieve haha). Wordt vast vervolgd.

Vrijdag 28 oktober
En inderdaad; blijkbaar had mijn collega iets meer verwerkingstijd nodig, want ze komt zelf en met de nodige interesse terug terug op het door de boveiledning te maken begeledidingsplan. Toch weer even een opsteker, ik baalde gisteren al even.


Maandag 31 oktober
Het afgelopen weekeinde bezig geweest met werken, uitslapen en vertalen... het laatste is het drukst en het tweede is het leukst!

Bijgebouw...

Vandaag in gesprek geraakt met Helge(de huisbaas) over Tollefsrud, en dan vooral de grotere twee gebouwen. Deze twee gebouwen worden wellicht samen verkocht in plaats van het hele object... Dit heeft door de aangepaste prijs, en de mogelijkheden die ik dan weer zie, de Tollefsrudkoorts weer bij me doen oplaaien. Een tijdje geleden al eens met Corrie gesproken over de oprichting van een stichting, waarbij bijvoorbeeld gezinsvakanties van mensen met schizofrenie of aanverwante stoornis aangeboden worden... het valt direct weer op zijn plaats!
Helge vertelde dat er iemand een bod had gedaan en deze tot dinsdag 8 november had om financiering rond te krijgen. Maar dat ik ook nog wel een poging kon wagen... dat had-ie beter niet kunnen zeggen haha!
Een uitermate onrustige nacht -nog eens gevoed door het feit dat Corrie ook enthousiast reageerde- was het niet te vermijden gevolg.

Dinsdag 1 november
De volgende ochtend op Norskkurs kon ik niet mijn kop bij de lesstof houden, maar(zo stelde hij met een vleugje arrogantie, hierin gesteund door een prachtige tussentijdse Noorse proeve) echt nodig is dat ook niet. Ook tijdens het werk bleven de mogelijkheden(ook wel de onmogelijkheden) van Tollefsrud me door het hoofd spoken.

Caesar volgens Goscinny/Uderzo

Nadat ik gisteren al een voorzichtige start had gemaakt, ben ik vandaag verder gegaan met een ondernemingsplan, gekoppeld aan ons idee en de financiering van Tollefsrud. Ik heb maar een voorsprongetje genomen op het feit dat ik toch niet kon slapen en om een uur of vier in de ochtend was ik klaar; de teerling was geworpen!(alea iacta est; betekent overigens: de teerling is geworpen, een uitspraak die wordt toegeschreven aan Julius Caesar).

Woensdag 2 november
Vandaag geprobeerd afspraken te maken met banken om de mogelijke financiering te bespreken, je ziet, van dik hout zaag ik planken op dit moment. Voorwaarts in de stroom der volkeren! Ik loop tegen een planmatig probleem aan: De meeste mensen die dit kunnen bespreken zijn voor deze week volgepland of vrij en daarbij zit ik in Nederland volgende week; ik besluit domme Nederlander te spelen en gewoon morgen iets af te geven bij de DnB Nor in Fagernes. En dan even zien hoe het loopt. Overigens lijken de laatste twee bijna slapeloze nachten me nu op te breken.

Vrijdag 4 november
Het eerder aangeleverde bedrijfsplan is bij de DnBNor toch nog even onderwerp van gesprek geweest, maar vooral door het ontbreken van eigen geld gaat dit niet door. Beetje teleurstelling. Maar ook realisme... Het meest betreurenswaardig op dat moment vind ik, dat ze het ondernemingsplan niet op een later tijdstip willen doornemen. Daar leer je altijd weer van, nietwaar? Ik besluit voor mijn werk het plan nog 'even' op te halen. Vreemd dat je dit in Norge zomaar doet, 56km heen en terug. In Nederland denk je wel drie keer na!
In Fagernes bleek er geen parkeerplaats te vinden in verband met de start van het Rakfiskfestival. Dit schijnt een groot evenement te zijn waar wel 20.000 bezoekers op afkomen. Gelukkig waren ze ergens met de weg bezig, dus de auto maar binnen de hekken gezet. Moet kunnen in Norge...
Tevens nog even binnengelopen bij de makelaar van Tollefsrud, Marrit Qvale en een bezoekje gebracht aan de Nordea Bank. Deze wilde nog wel met me in gesprek, maar kon pas volgende week! Een afspraak gemaakt voor vrijdag 10 november, waardoor ik toch niet geheel onverrichterzake huis- en werkwaarts keerde.
De nacht die hierop volgde was wat rustiger... en ik was eraan toe!

Redding vanaf thuis, kursus

Zaterdag 22 oktober
Niet alle wonderen die geschieden gebeuren snel, zo bleek vandaag; na een aanvraag die 97 dagen, een uur en zo'n klein half uur heeft geduurd, heb ik eindelijk mijn Viasat-smartcard binnen... en het werkt ook nog! Dus gelijk maar even het filmkanaal opgezocht en wat oude actie gezien... Mission Impossible... Maar ook het Noorse nieuws(Nyheter), documentaires en al wat niet meer is te ontvangen.
Daarna toch maar weer gewoon aan het vertalen geslagen...

Zondag 23 oktober
Als je, zoals ik, naar Noorwegen gaat en je gezin achterlaat weet je dat je er over het algemeen alleen voorstaat. En dat is mede daardoor geen probleem, de dagen glijden voorbij en wat je vooral mist is het sociale kader. Even kunnen zeggen wat er op het werk gebeurde, even die omhelzing, het oogcontact, de lach of het chagrijn delen.
Maar je weet dat dit een gevolg is van je eigen keuze, dus je legt je erbij neer dat de enige manier om contact te hebben via de computer of de telefoon is. Je bent alleen en daar pas je jezelf bij aan, dus vaak voel je dat niet zo erg.
Soms echter ben je niet gewoon alleen, maar voel je jezelf ook erg alleen. Ik heb het nog niet zo vaak gehad, maar vandaag absoluut wel... Je maakt een balans op en bijna alles pakt negatief uit; en dat niet alleen, de angst steekt ook op dat je relatie onder dit avontuur zal lijden. Zoals ik al zei, ik benoem dan alles even negatief.
En dan ben je even op de computer bezig en is Corrie online... Via Skype! Het is dan ontzettend fijn om mijn hart te kunnen luchten, even mijn gevoel te legitimeren en -vooral- even een andere invalshoek te horen en een schop onder mijn hol te krijgen! Just what the doctor prescribed...
Daarna met dubbele energie met de vertaling bezig gegaan, want met Corrie een aantal pagina's afgesproken. Langzamerhand buigt het gevoel dan verder, de goede kant uit. Ze zullen vaker komen, deze dagen, maar ook die kunnen we aan...

Dinsdag 25 oktober
Vandaag geen regulier werk, of op zijn hoogste een paar uurtjes... ik heb cursus in Fagernes en moet wederom Norskkurs laten voor wat het is. Rond half acht komt collega Anny al aanwaaien; errug vroeg maar ja, ze is bang te laat te komen... We rijden met de dienstauto naar Fagernes, maar niet voor we nog even koffie hebben gehad. Ik wil niet helemaal verkeerd beginnen na een bloody korte nacht! Al ben ik daar zelf verantwoordelijk voor...
De cursus in Fagernes wordt georganiseerd door het Rusforum Valdres, een samenwerkingsverband van diverse organisatie(ziekenhuis, psychiatrie, gemeenten, verslavingszorg en jeugdzorg) on de de titel 'Fra bekymring til handling', wat zoveel betekent als 'Van zorg(zorgen maken) tot handeling'.
In de inleiding, 's ochtends, wordt via een Power Pointpresentatie gedrag van alle leeftijdsgroepen onder de loep genomen en worden een aantal herkenningssignalen genoemd. Alles niet altijd helemaal goed voor me te volgen maar het meeste wel; met dank aan de powerpoint. Ook de invloed van ouders met verslavingsproblematiek op hun kinderen en het gedrag op school wordt onder de loep genomen. 's Middags worden we in workshopgroepen ingedeeld waarbij we onze eigen visie en houding bespreekbaar maken. Grappig, ik zit in een groep met nog een Nederlander, Rudolf(Ruud), die al 30 jaar in de regio woont. Er blijkt nog een andere landgenote rond te lopen, uit Vestre Slidre. Small world, lille verden...
Thuisgekomen ben ik wel aardig 'af', dus ik besluit de bewoonsters maar even te bellen. Als er niets bijzonders is kan ik mooi thuisblijven. Aldus geschiedt en ik val op de bank in slaap... maar een uurtje gelukkig.

Woensdag 26 oktober
Normaal heb ik woensdags een dagdienst, maar daar we een Hønefoss-kino-tur hebben afgesproken met de meiden, beginnen Anny en ik later.
Terwijl ik naar het werk rijd valt me op dat er nog steeds gele bomen zijn; ditmaal echter komt de gele herfstkleur niet van de berken(deze zijn allang kaal, een uitzondering daargelaten), maar door een naaldboom:  de lariks. Ook mooi... Tegen twee uur heb ik de koffie klaar voor een verlate husmøte. Anny komt nog wel, maar blijkt niet fit te zijn dus ze gaat niet mee...
Rond drie uur vertrokken, eerst even inkopen doen en een heerlijke kebab gegeten. Maar toen was het vijf uur, en zeven uur begon de film. Beide dames wilden niet zolang wachten(en ook ik niet dus heb ik de nadelen maar even benadrukt haha) dus maar weer terug naar Hedalen. Daarna terug naar huis met de dienstauto, omdat ik die morgen voor een beurt moet brengen...

Rustigjes

Naturlijk heb ik weken dat er niet al te veel te melden valt, en eerlijk gezegd was dit er een. Zo terugkijkend was mijn terugreis de meest bewogen dag, en ook met afstand de meest vermoeiende.
Dinsdag moest ik eigenlijk naar Norskkurs, maar ik heb dit maar laten lopen... het gevolg van een onrustige en navenant korte nacht, deed me besluiten mijn werkdag iets in te korten. Van 9-21 leek me nu niet gewenst, dus gewoon van half twee tot negen gewerkt.
Woensdag de eerste husmøte(groepbespreking) met de beide nieuwe bewoonsters. Vooralsnog lijken ze vlot te wennen; maar kijken of dit zo blijft.

Niet helemaal eerlijk; bij Expert hebben
ze wel tv, meerdere zelfs

Ook donderdag heb ik Norskkurs geskipt; er was overleg met de beide bewoonsters bij het NAV(arbeidsburo zeg maar) over hun inkomen. Lijkt allemaal goed geregeld. Daarna even bij de Expert langs, kijken of ik iets kan regelen met betrekking tot mijn tv-aanvraag van eind juli(!!!!). En het leek te lukken, na veel heen en weer gebel en gefax heb ik betaald en komt wellicht mijn smartcard binnen een paar dagen. Al is de nodige scepsis natuurlijk, gezien de ervaringen, welzeker op zijn plaats.
Vrijdag naast het werk vooral bezig geweest met de vertaling voor Valdres Bilberging. Ik merk dat het me een beetje op mijn nek zit, kom in mijn vrije tijd aan weinig andere dingen toe. Niet dat ik zoveel anders heb, maar wil wel de keuze hebben om andere dingen te doen en die ruimte voel ik nu niet
Ach, tijd genoeg voor 'slapper av'(ontspannen dus) als het klaar is...

Bliksembezoek...

Vrijdag 14 oktober
Vandaag rustig aan opgestaan, gegeten en wat hout  gesorteerd en maar even voor een bliksembezoek naar Nederland gegaan. Ryanair is gewillig! als alles goed gaat vlieg ik om 19.55 vanuit Oslo Torp en ben ik 24.00 uur(of moet je zeggen 00.00 uur) in Jonkerslan. De bedoeling was om een uur of een te vertrekken, maar dit is grandioos mislukt omdat ik zo lekker bezig was... Dus de mooie weg 40 maar gelaten voor wat+ie was en de vaste route genomen.

Spiegelbeeld, vertel eens even...

Om 14.37 uurreed ik de oprit af, en een paar prachtige uitzichten, waaronder gezicht vanaf de E18 over het meer bij Finnsand -overigens doe je dat op zijn Noors; je stopt midden op de E18, neemt rustig een foto, en rijdt weer door- met een prachtige weerspiegeling in het stilstaande water. Overigens is de E18 de weg tussen de twee grootste steden in Noorwegen, Oslo en Bergen. Stel je voor dat je op de weg tussen Amsterdam en Rotterdam stopt om een mooie foto te maken... en niet op de vluchtstrook)was hier ook niet), niet op een parkeerplaats, maar gewoon op de weg... Doodgemoedereerd, geen auto te zien... Zo is deze foto dus gemaakt. Negen uur en een minuut reed ik de parkeerplaats bij Jonkerslan op. Mijn hurgolfje bleek uitstekende diensten te bewijzen, en reed als een tiet...

Zaterdag en zondag
Het weekeinde bleek uitermate ontspannen te verlopen; het mooie weer droeg hier absoluut aan bij. Maar ook het gevoel, dat het zo gewoon was dat ik even over kwam uit Noorwegen. Ook het gevoel even niets te moeten... heerlijk! Dus bestond ons weekeinde uit uitslapen, boodschappen doen met een omweg van 160 kilometer en als hoogtepunt een wandeling in De Deelen, die er in de najaarszon fantastisch uitzagen... Hieronder even een fotoimpressie:

Mooie natuur, zoals De Deelen op een zonnige nazomer dag betoverend kan zijn, vind je ook gewoon in Nederland; vaak vlak bij huis, daar hoef je niet beslist voor naar Noorwegen... voor een foto, gemaakt vanuit een stilstaande auto op de Grote Weg wel...

Maandag 17 oktober

Walgelijk vroeg op, want om half acht rijden; dat wordt een kwartiertje later maar soit...

de dranghekken, de incheckkooi, twee jaar
geleden bestonden ze nog niet voor Ryanair

Na een voorspoedige rit zonder vertragingen, dus ik ben veel te vroeg, in Duitsland aangekomen lever ik zonder problemen de huurauto in en begeef mij naar de bomvolle Ryanairvertrekhal. Opvallend, het is de laatste tijd veel drukker dan een jaar of meer geleden. Ik zit nu voor de man, die vrijdag nog naast me zat en na een Oktoberfest in Bremen met collegae uit de bouwsector huiswaarts keert.

Binnen acht uur na vertrek ben ik op mijn werk, waar ik kennis maak met een nieuwe bewoonster van de appartementen. Rond half tien ben ik weer thuis..

Voor de vorst vogels voeren...

Dinsdag 11 oktober
Een druk dagje niet alleen veel te doen, maar vooral ook lang achter elkaar.

Het profiel is al veel geavanceerder, elk facet
heeft zijn eigen subprofiel voor meer grip. in
geval uitgebreid met spikes...

Vanochtend al vroeg onderweg naar Leira, waar ik had afgesproken om mijn nieuwe winterbanden onder de auto te laten zetten... Mijn gratis winterbanden dus! Iets na 7 uur vertrokken, dus was ik om 8 uur in Leira... Het zijn tijden waaraan mijn bioritme nooit zal wennen; echter ook de wil om hieraan te wennen ontbreekt ten enen male. Ik werd direct geholpen, dus was mooi op tijd voor Norskkurs(9.00 in Bagn). UIteindelijk kwam ik er achter dat ik in plaats van piggfri banden banden met piggs(spikes) heb gekregen. De keuze voor piggfri was ingegeven door de gedachte dat Corrie deze volgend jaar nog kon gebruiken; dit kan nu dus niet. Daarentegen ga ik nu nog veiliger de berg op naar mijn werk bij sneeuw en ijs... Dat is ook wat waard.
Om half twaalf mijn standaard onderbreking van Norskkurs om 12 uur bij de wekelijkse teambespreking te zijn. Daarna werken tot 21.00 uur; we hebben op dit moment een nieuwe bewoonster die de nodige startbegeleiding behoeft. 
Daarna thuis met de vertaling bezig; je moet wel wat doen voor gratis banden.

Woensdag 12 oktober
Vandaag alweer vroeg mijn bed uit, welk een martelgang... Echter het grote voordeel van vroeg op is dat je moeder Aarde in haar puurste vorm aantreft! De nachtvorst is hier nog niet zo hevig, de meeste sneeuw is al weer weg, maar schoonheid in Norge heeft vele gezichten...
Op het werk is het erg rustig, dus daar kabbelt het aardig voort, de meeste drukte ligt 's avonds bij de vertaling. Hier gaat erg veel werk in zitten... Ik heb contact gehad met de fabrikant, ze zouden me de gebruiksaanwijzing digitaal opsturen maar ik heb nog niets ontvangen; er wordt ook nog niet op de mail gereageerd. Maar even afwachten dus.
Als ik 's avonds even heb afgewassen en het vuilnis buiten zet, is het helder weer en is de maan omvloerst door een lichte nevel...

Donderdag 13 oktober
Deze donderdag is een pure møte-dag, althans zo voelt het... Dit had als voordeel dat ik, omdat de personalmøte vroeg begon, niet naar Norskkurs kon... dus iets later uit bed. Het voordeel is dat ik nog even tijd heb om buiten wat te doen. Nog wat hout gesorteerd en naar mijn bod(spreek uit boed, is mijn berging) gebracht en het vogelvoer opgehangen. Het duurt even voor het is ontdekt, maar daarna storten de mezen en roodborsten zich erop. De restjes, die op de grond vallen, worden door de vlaamse gaaien verorbert.
Noren houden van møtes(vergaderingen), dat is wel duidelijk. In een vergadering wordt alles wat ter tafel komt in alle facetten besproken, waarbij de zijsporen niet worden vermeden. Hierbij wordt noch gewerkt met een agenda, noch met een specifiek ander structuurmiddel.
De vergadering heeft een eindtijd, maar deze wordt vooral ingegeven door de volgende afspraak van een van de leden. Vandaag wer de vergadering gevolgd door nog een vergadering, de boveiledningsmøte. Had de eerste meer van een groot werkoverleg, dit is meer gericht op onze bewoners.
Na een uur of drie, vier vergaderen en nog eventjes napraten met je collega's hierover doorgewerkt tot een uur of half negen. Wel kunnen regelen dat ik morgen vrij ben... lekker.
  

Winterbanden horen bij sneeuw

donderdag 6 oktober
Ik kan niet helemaal beweren dat deze donderdag zich in absolute stilte wentelde, maar veel scheelde het niet. Omdat het mijn eerste vrije ochtend was, begon de dag met even lekker uitslapen; iets waar ik overigens best goed in ben! Daarna koffie, en terwijl ik op de bank zat in de ochtendzon even gelezen... heerlijk. 

Doordat ik een man aan het werk zag in de schuur besloot ik zelf maar weer eens aan de slag te gaan met het sorteren van brandhout. Helge heeft een grote stapel oud hout in de schuur liggen, en daar bevindt zich nog best wel aardig wat bruikbaar en brandbaar hout tussen. Dus aan het werk met drie sorteerbulten: de brandstapel(buiten, rommel dus), aanmaakhout(klein) en bruikbaar hout(van grote blokken tot klein bruikbaar hout). Wat fikt, dat fikt...

Ook 's middags op het werk bleek de stilte oorverdovend; geen bewoners, geen collega's, alleen ik met mezelf. Gelukkig had ik het nodige te doen, zoals aan de slag met een voorbeeldsite voor het werk(overigens tijdelijk te zien onder http://fekjaertunet-overgangsboliger.jouwweb.nl/), maar op sommige momenten is de stilte confronterend aanwezig. Dan ben ik blij dat ik 's avonds even kan skypen met Corrie... 

vrijdag 7 oktober

Vandaag dus een lunsjmøte met Bjørg. De nodige zaken naar tevredenheid aan de orde gebracht, tevens met haar gesproken over de website... Nu bleek dat de 400 kronen eigenlijk geen probleem zijn en de website wel gemaakt kan worden... jammer dat ik 'm net uit de lucht heb gehaald, moet ik weer overnieuw. Gelukkig heb ik de proefsite als voorbeeld. Ik zal voor het gebruik van de site wel even een rutinebeskrivelse(protocol) maken, daar zijn ze hier gek op.

Na de møte op weg gegaan naar Leira, om bij Valdres Bilberging te kijken naar winterbanden, dit was een aanrader van Jaap(die eigenlijk hier weer Jacob heet maar dat gaat me niet zo gemakkelijk af). Uiteindelijk pakt dit verrassend goed uit: Er wordt me het aanbod gedaan om een handboek, behorende bij een sleeptruck welke in Nederland is aangeschaft, vanuit het Nederlands naar het Noors te vertalen voor een aanzienlijke korting op mijn vinterdekk(winterbanden). En die kosten hier nogal wat...

We spreken af dat ik komende weekeinde een aantal voorbeeldpagina's zal maken. Is hij daar tevreden over, dan gaan we maandag verdere afspraken maken.

zaterdag 8 oktober

Gisteravond dacht ik er goed aan te doen de wekker niet te zetten... lekker uitslapen! Vanochtend... nee ik moet zeggen vandaag is het de vraag of ik hier goed aan heb gedaan. Half één mijn nest uit, zelfs te laat voor de ochtendzon in de huiskamer. Dus de hele dag achter de feiten aan lopen. Hoewel, gewoon wat schrappen en je bent er weer... Dus stofzuigen en afstoffen kan later wel.

Wederom hout gesorteerd; je ziet het haast nog niet, maar inmiddels wel twee kuub in de berging gelegd. Het is trouwens koud in huis, al wordt dit wel wat beter als de haard in de huiskamer aan gaat. In de tv-kamer daarentegen is het lekker warm en behaaglijk. Alleen staat de computer waarop ik vertaal in de huiskamer...

zondag 9 oktober

Vandaag niet buiten geweest omdat het absoluut herfstweer is: regen en harde wind(net als vorige week zondag overigens). Dus naast eten, koffie en een filmpje eigenlijk alleen aan het vertalen geweest. Met Corrie samen aan het flexwerken geweest; ik trof haar toevallig even op skype, terwijl ze aan het werk was met haar beheersplan voor IVN en ik worstelde met mijn vertaling. Het is net of je in dezelfde ruimte zit te werken... Zo nu en dan zeg je wat, je hoort elkaars geluiden, reageert soms op elkaar; een apart sfeertje, het voelt heel eigen.

Ondertussen vordert de vertaling gestaag en heb ik aan het einde van de dag 11 pagina's klaar. Het gaat niet zo snel, maar ik wil het ook graag goed doen.

maandag 10 oktober

Vanochtend weer vroeg op, na een slechte nacht.. kon nooit in slaap komen.

 

Tijdens mijn vertrek uit Begnadalen was de wereld gewoon groen; echter terwijl ik Bagn naderde nam ik al een paar licht met sneeuw bepoederde akkers waar en voorbij Bagn was de sneeuw zelfs prominent aanwezig. Ook de auto's hadden een flinke sneeuwmuts... Om een uur of negen was ik in Leira, waar de supermarkt nog niet open bleek(althans de goede niet) waardoor ik maar direct naar Valdres Bilberging(lees Viking, de Noorse Theo Faber) ben doorgereden. op wat grammaticale fouten na, die me werden gegeven, was eigenaar Geir tevreden over de inhoud van de vertaalde pagina's.

Uiteindelijk zijn we er op uitgekomen dat ik de banden gratis krijg voor de vertaling, en hij even voor me op zoek gaat naar tweedehands velgen(nieuw zat er niet aan). Toch een besparing van 600 euro... Morgen worden ze er omgezet...
Daarna direct doorgereden naar het werk, waar om half twaalf een møte bij de VKV op de rol stond over 'mijn' bewoners. De VKV is de lokale arbeidstrainer en werkt samen met het NAV.

Het wordt een lange werkdag(want ik werk tot negen uur vanavond door), maar wel leuk, want er komt een nieuwe bewoonster, die ik een beetje wegwijs moet maken... Overigens trof ik ook op de Hedaalse toppen al sneeuw aan.

Uitzicht over het Hedal met sneeuw op de achterste toppen... walgelijk dat ik hier moet leven!

Vanmiddag ook even contact gehad met Marcel de Fouw van Falkom(truckproducent). Hij zal proberen mij de tekst van het handboek in Word toe te zenden... beter. Daarnaast worden me wellicht ook de foto's en afbeeldingen toegemaild. Dat zou het allemaal wel wat makkelijker maken...

Net begonnen... en voorbij is de herfst alweer!

zaterdag 1 oktober

herfstkleuren op weg naar mijn werk...

Een dag als vandaag geeft me op meerdere manieren een gevoel van een nieuwe start; een herstart zo je wilt. Niet alleen is het de eerste dag van de maand, het is ook de eerste dag na een verschrikkelijke week.. Het weer is uitstekend, en de mooie herfstkleuren worden hier nog extra door benadrukt. Daarnaast start vandaag mijn nieuwe contract; formeel nog wel op tijdelijke basis maar dit bleek gisteren, bij de douane, in mijn voordeel te werken. Door dit tijdelijke contract immers hoef ik niet de auto met onmiddellijke ingang te importeren, een kostenpost van bijna 9000 euro... Dus dat tijdelijke houden we erin!
Verder sprak ik vandaag voor het eerst alleen met de nieuwe bewoners; daardoor lijkt het alsof mijn werk nu echt is begonnen. Het blijkt een leuke groep te zijn, waarvan ik al een paar kende, maar ook onderling lijken ze goed op elkaar te reageren. Belangrijk natuurlijk, omdat ze wel een tijdlang elkaars  directe sociale kader zullen zijn...
Uiteraard is met de ontspanning ook weer het genieten begonnen, van de prachtige herfst, omzoomd door heerlijk nazomerweer. Nu pas zie ik dat de gouden bergen, welke mij zijn beloofd, naast mijn huis staan!
's Avonds heb ik in toenemende mate last van mijn buik; wat ik ook doe het lijkt niet te stoppen. Uiteindelijk neem ik wat pijnstillers en mijn medicijnen en ga bedwaarts. Ik probeer een paar keer over te geven, maar het blijkt dat ik daar geen ster in ben...

zondag 2 oktober
Dit was zo'n dag die je het liefst zo snel mogelijk vergeet; blijkbaar was de gifbeker nog niet helemaal leeg.
Vannacht pas om een uur of vijf, half zes in slaap gevallen, nadat ik uiteindelijk een onrembare kotsbui heb gehad. Het was alsof mijn lijf explodeerde, een enorme druk op mijn slapen tijdens projectielbraken, maar daarna wel de opluchting.
Rond een uur of half twaalf ontwaakte ik in een regenachtige, miezerige dag met een absoluut gevoel van lamlendigheid.
De dag kroop langzaam aan me voorbij tijdens het lezen van een boek en een paar oude Donald Ducks... altijd leuk. Maar vroeg weer onder de wol...

maandag 3 oktober
De dag start nog met een lichte regen, maar als snel breekt de zon door. Ik voel me weer helemaal op en top, al wordt dit in de loop van de dag overschaduwd door wederom buikpijn... het voelt echter beduidend anders(ik zal niet zeggen beter) en ik concludeer dat ik tengevolge van mijn nachtelijk avontuur, spierpijn in mijn abdomen heb. Het gevolg is dat ik niet moet hoesten of lachen, maar me verder eigenlijk uitstekend voel. Niet lachen dus...
Sprak ik eergisteren nog over de prachtige herfst, vandaag lijkt het erop alsof deze 'overnight' voorbij is. Als ik op mijn werk van het uitzicht geniet, valt het me op dat ik welhaast geen gele boom meer in mijn blikveld vang; slechts een enkele gele berk siert het verder weer zo groene landschap. Jammer, want ik vond het een mooi gezicht, dat felgele contrasterend met het groen van de naaldbomen.

dinsdag 4 oktober
Een vermoeiende dierendag achter de rug... Maar dit had niets met dieren van doen. Om een uur of negen begonnen met een møtedag, vergaderen over en met onze toekomstige bewoner(althans drie van hen). Buiten het feit dat dit leuk is, is het tevens enorm vermoeiend, de hele dag alleen maar Noors spreken. Ik raak er trouwens wel wat meer aan gewend.
Na de møtedag hadden ik samen met collega's een etentje gepland bij mij thuis ter afsluiting van de deelname van Christina aan ons team; omdat ik door de møte eerder naar huis kon maar even wat voorbereidingen gedaan, zodat we snel konden aanschuiven.
Ook al zaten we met twee Nederlanders(Christina is ook Nederlandse) en twe Noren aan tafel, de voertaal bleef Noors; blijkt dat de Noren helemaal geen Nederlands beheersen!!! Dus weer vermoeiend, maar wel veldig koselig...


woensdag 5 oktober
De herfst verdwijnt langzaam, en Koning Winter sluipt naderbij... Vanochtend moest ik voor de eerste keer dit jaar krabben; de nachtvorst had een dun vlies over mijn auto gelegd; overigens was dit met spoed te verwijderen dus veel vertraging leverde dit niet op... Het maakte me overigens wel bewust van het feit dat ik met spoed aan winterbanden moet gaan denken; en het bij denken alleen niet laten! Ik hoor overigens van meerdere kanten ook meerdere verhalen over het type wat ik zou moeten kiezen...

kleine spikes steken
uit het profiel

Profiel is opgedeeld
in kleine profieltjes
voor meer grip

In Noorwegen zijn twee typen winterbanden: De piggdekk(met kleine spikes) en piggfri dekk(goed zo, zonder spikes). De één vertelt me dat spikes zo handig zijn als je elke dag bergop moet zoals ik, de ander roept dat hij nog nooit piggdekks heeft gebruikt... Beide komen ze dan met argumenten die uitermate redelijk lijken te zijn. Dus de twijfel blijft; qua kosten maakt het niet veel uit! Voor 500 euro heb je beregoede winterbanden(Nokian en Continental, beide top getest), nog es 500 euro en je hebt er ook nog velgen bij. 'Slechts' 1000 euri dus. Pfff...
Nog maar ff nadenken dus.
Nog even met een voorbeeldsite van het werk bezig geweest... Moest de stekker uit de vorige trekken omdat er overleg gevoerd moest worden over de kosten. Dat duurde te lang. Jammer, het ging maar om NOK 400(€ 50) op jaarbasis. Deze week maar even de proefsite laten zien... als ik gesprek heb met Bjørg, mijn bazin.