Nederland 2

Donderdag 29 maart
Vandaag maar even naar Leeuwarden geweest, even een bezoekje aan moeke en -minstens zo belangrijk- mijn nieuwe bril opgehaald bij Post en Everaarts. In tegenstelling tot mijn laatste bril(een rechthoekmodel) heb ik nu weer een ronde bril.
Het geeft me het gevoel alsof ik mijn identiteit weer terug heb. Dat klinkt wat overtrokken, maar ik keek in de spiegel en de bril stond gelijk weer heel 'eigen'... Ik kreeg nog een tip; omdat ik in het buitenland woon, kan ik aan de grens een stempel krijgen en de btw terugvragen... altijd leuk, ik was hier nog niet van op de hoogte. Ma zag tijdens het bezoek hierna 'uiteraard' niet dat ik een andere bril ophad; ik zal dat maar als een compliment voor mijn keuze beschouwen!

Vrijdag 30 maart
Vanochtend maar eens naar de Noorderpoort in  Assen gebeld met de vraag waar mijn theorieverklaring blijft. Verbaasd werd er geantwoord dat dit al een week geleden, direct na mijn telefoontje, naar mij toe was gestuurd. Uiteindelijk blijkt dat het huisnummer niet is doorgekomen, omdat we druk waren met de spelling van het adres. Het is dus logisch dat -zeker omdat ik niet bekend ben in het dorp- de brief ergens is blijven steken. Omdat het in de planning ligt, dat ik begin volgende week weer Noorwegenwaarts ga, spreken we af dat ik de verklaring 's middags even in Assen kom ophalen. Kost wel weer veel tijd die ik nu niet aan de vertaling kan besteden, maar soit...
De verklaring ligt inderdaad klaar en ik kan zo weer huiswaarts. Ik besluit nu binnendoor te gaan. Dit blijkt ruim 20km korter te zijn en ruim 20 minuten langer... Teruggekomen in Jonkerslan ga ik nog even bij de andere Vissers van de Fugelsang aan(dat zijn er twee). En inderdaad blijkt de brief daar te liggen. Heb ik nu 2 verklaringen... Een voor het bederven zeg maar...

Zaterdag 31 maart
Vandaag Open Huisdag, ook Bij de Put hebben we hier voor opgegeven. Met de huurders donderdag al een aantal zaken afgesproken, onder meer dat ik erbij aanwezig zal zijn om de mensen rond te leiden. Op het moment dat ik zal binnengaan kom ik voor het huis Tjerk 'Guevara' de Haan tegen, lid van Ready(mijn oude pingpongclub). Hij vertelt me nog kort van de autovrijheidsstrijd voor een parkeervrij Joods Monument, welke uiteindelijk door zijn inzet werd gewonnen. Hear, hear! Hij verteld met tevens dat een ander lid van Ready in de avond zijn 60ste viert voor Readyleden. Ik denk eraan om ook te gaan...
Eenmaal binnen wordt ik door huurder Piet hartelijk als altijd ontvangen, ik krijg direct een bakje koffie...
Tijdens het wachten -ik heb de voorkamer voor mij alleen- nog met vertalen bezig geweest. Je moet soms even van de nood een deugd maken, nietwaar? Uiteindelijk kwam er 1 geïnteresseerd echtpaar; overigens is dat meer dan vorig jaar...
Na boodschappen, koken en eten heb ik maar mijn twijfels overwonnen en ben wederom in de auto naar Leeuwarden gestapt voor een gezellige avond bij Chris... Waarbij het leukste moment natuurlijk was toen ik onaangekondigd voor de deur stond. Ook aangenaam om wat herinneringen uit de -althans voor deze League of Extraordinary Gentlemen- oude doos op te halen. En mogelijkheden genoeg hiertoe, want er zat in deze visite van eminente heren volgens mijn inschatting minimaal 300 jaar tafeltenniservaring... 

Maandag 2 april
Ik heb de zondag niet verslapen, hoor, maar echt veel bijzonders gebeurde er ook weer niet... Krant lezen, vertalen, Langs de Lijn, het vaste stramien zeg maar... Overigens voel ik me daar niet ongemakkelijk bij hoor.

In eerste instantie was ik van plan geweest om vandaag of morgen weer naar Noorwegen te gaan; ik blijf echter nog even plakken... in ieder geval tot donderdag, want ik heb minstens voor twee weken medicatie mee.
We hebben de laatste dagen de plannen gemaakt, dat we samen terug zouden rijden, en dan via Zweden(daar hebben Janneke en André een huisje) en een omweggetje naar Tollefsrud. Door omstandigheden gaat dat echter niet door; althans het bezoekje aan Zweden niet. Maar dat komt nog wel eens... Nu is de afspraak dat we zaterdagavond naar naar hen toe gaan in Røttevålle. We dubben nog over de gezamenlijke reis.

Woensdag 4 april
Ik twijfel enorm of het een goede keuze was om te blijven; gisteravond knetterde het weer even flink tussen ons... De hele afgelopen week is het soms een beetje blijven sudderen, en u ging het weer even los. Het gevolg is, dat ik het vandaag in huis niet kan vinden, loop met mijn ziel onder de arm en besluit de auto te nemen en een eind te rijden... aldus gebeurt. Toch fijn om de eigen wheels mee te hebben, anders was ik toch een stuk minder mobiel.
Donderdag 5 april
De lucht is opgeklaard, alles is weer uitgepraat... Merk dat ik gelijk een stuk meer ontspannen ben. Als pleaser kan ik toch maar moeilijk met dit soort conflicten uit de voeten.
Waar ik ook erg tevreden over ben, is dat de vertaling klaar is! Alleen de afbeeldingen moeten er nog bij, maar die staan in Norge op de computer dus dat kan nog wel... Lekker gevoel, zo'n grote klus bijna afgerond te hebben. Nu maar hopen dat de opdrachtgever tevreden is.
Omdat we nog een paar boodschappen moeten doen, combineren we dat met wat andere zaken; zo eten we chinees bij moeke Visser(van Kota Radja, mmm) en gaan we daarna naar het Filmhuis in Leeuwarden voor de film 'Parked', een mooi maatschappijkritisch sociaal drama.

Nederland 1

Vrijdag 23 maart
Tot een uur of 11 geslapen... dat is niet zolang, maar  wel genoeg om 's avonds weer goed in slaap te komen. ook al voel ik me redelijk uitgeslapen, het wordt toch vooral een hangdagje. Net als toen ik vroeger na een weekje uit de nachtdienst kwam; beetje hangerig, niet al te actief. Gewoon, lekker lezen en zo... Relaxt.
Het voelt toch wel weer fijn om thuis te zijn.
's Middags direct naar Hunter in Gorredijk geweest; Hunter is de naam van de Volvosloper, maar ook van de aangrenzende bandenman. Deze kon me gelukkig(na afspraak) dezelfde dag helpen met het overzetten van mijn zomerbanden en het verwijderen van de pigdekk(spikes) winterbanden, waar ik -volledig in overtreding zijnde in Duitsland en Nederland- de afgelopen nacht mee naar Nederland ben gereden. Ook in Norge is het ruim een week na Pasen volgens mij niet meer  toegestaan... dus eraf met die dingen... Tevens bij de expert langs geweest. Mijn Canal Digitaal werkt niet in Norge(o nee, dat kan ook niet want dat is niet toegestaan haha), dus maar even navraag gedaan over opzegging. Omdat deze opzegging niet direct kon, heeft men eerst maar even de Nederlandse netten in de decoder gezet. Misschien dat dit het installeren vergemakkelijkt...
Ook nog even gebeld met de Noorderpoort in Assen; deze kunnen mij, als rechtsopvolger van de Erudiet(de school van mijn opleiding tot B-verpleegkundige) een theorieverklaring leveren voor mijn autorisatieaanvraag. Men was erg behulpzaam, dit zou direct worden opgestuurd.
Achteraf bleek de dag dus toch actiever dan in eerste instantie in de planning lag...

Zaterdag 24 maart
Redelijk vroeg uit de veren, want Corrie en ik gaan vandaag naar Velp. Het Van Hall-instituut aldaar heeft een open dag, en Corrie wil graag een opleiding gaan doen.
Een aantal workshops(waaronder bodem-en waterbeheer)en voorlichtingen later is de interesse meer dan gewekt... en eigenlijk niet van Corrie alleen, maar ook ikzelf vind het machtig interessant. De opleiding Bos- en Natuurbeheer lijkt Corrie op het lijf geschreven, en heeft ook nog de mogelijkheid van een buitenlandse(lees: Noorse of Zweedse) stage...
Met meer duidelijkheid, al roept deze duidelijkheid achteraf weer de nodige vragen op, keren we wederom huiswaarts.
Thuisgekomen blijkt Edwin er al te zijn, hij komt even een hapje eten.


Zondag 25 maart
We zouden vandaag een treindag nemen van de Kruidvatkaartjes(dagkaart in het weekeinde voor een tientje), maar dit is er niet van gekomen. Dus lekker uitgeslapen en een start gemaakt met het restant van de vertaling voor Valdres Bilberging(Nederlandse gebruiksaanwijzing voor sleeptrucks). Ik ben hier al een tijd mee bezig, maar heb het in mijn kop deze in Nederland af te maken. Corrie zal toch moeten werken... en ik dus ook. Overigens liep dat vandaag wel lekker, ben flink opgeschoten, ook al is het wel tijdrovend. Het blijft leuk, zo achter de computer(in dit geval de laptop, in de keuken) met op de achtergrond Langs de Lijn. Ik moet als ik de begintune van Langs de Lijn hoor altijd denken aan vorig jaar, toen ik dezelfde intro hoorde voor een Noors programma.

Maandag 26 maart
Vandaag even 'back to the roots'; terug op het Dennenoord/Lentisterrein. Ik heb afgesproken met Tineke Wierda, in verband met een verklaring over het aantal praktijkuren en -afdelingen tijdens mijn opleiding B-verpleegkunde. Toen was het nog 'gewoon' PZ Dennenoord, onderdeel van de Vereniging tot Christelijke verzorging van Geestes- en Zenuwzieken(kan er een beetje naastzitten maar in grote lijnen klopt deze naam), waaronder ook Wolfheze, Veldwijk, PCA, Vogelenzang(ook een vroegere werkgever) en ik meen PZ Bloemendaal in Den Haag vielen... Later verviel de vereniging en ging dit op in eerst GGZ Groningen en later Lentis...

Het was leuk om nog even herinneringen aan toen op te halen, vooral aan mijn eerste afdeling, Parkzicht. Ook nog even langs de in aanbouw zijnde nieuwe afdeling gereden; dit is wellicht mijn volgende werkplek, gezien mijn huidige Noorse werkloosheid.
's Avonds even met Corrie naar IKEA; op de terugweg weer eens een ruzie als vanouds gehad, en uiteindelijk gaat het nergens om(in dit geval de werking van de cruise-control in Corrie's bolide), en is hetgeen in woede gezegd wordt belangrijker dan het item zelf. Achteraf snap ik het ook wel; Corrie runt een goed draaiend gezinnetje in Jonkerslan, waarin ik -niet in de laatste plaats omdat ik langere tijd thuis ben- eigenlijk een soort 'stoorzender' ben. Daarnaast neem ik natuurlijk, zowel figuurlijk als letterlijk(fysiek) als verbaal de nodige ruimte in. Ondertussen beperkt dat de anderen in de ruimte... Ik weet het wel, maar soms is het niet gemakkelijk om dat ter plekke te veranderen of er bewust van te zijn. En op dit moment zie ik dat wel in, maar in de tijd dat ik in Nederland was, speelde dat nog wel een paar keer een rol; overigens is dat niet altijd zo, maar nu wel... Opvallend is wel, dat twee mensen die zoveel van elkaar houden, dit soms zo uit het oog kunnen verliezen.

Dinsdag 27 maart
Corrie was vandaag naar het werk... Ik zat helemaal niet lekker in mijn vel, maar heb mede daarom maar heel veel energie in de vertaling gegooid...

Aan het einde van de dag bleek de storm nog niet geluwd, waardoor ik maar naar de sneak preview in Leeuwarden ben gevlucht. Hiervoor werd ik overigens onmiddellijk gestraft met een waardeloze film. Ik weet niet eens de titel meer, en ook het verhaal moet ik je schuldig blijven... Na een korte schrijfpauze even de sneaksites gecheckt; het blijkt Haywire te zijn, ofwel hoe een goede regisseur (Soderbergh)met een sterke cast een rommelig verhaal met veel actie en een slap slot kan maken. Het einde lijkt speciaal gemaakt om een tweede deel te garanderen. Zo'n film dus...

Liwwadden by night, na de film...

Woensdag 28 maart
Ik lig inmiddels aardig achter op schema's dus ik heb gisteren een beste ruk gemaakt met de vertaling. Ik heb het ook zo druk...
Corrie was 's avonds voor een poppeslok naar een oud-collega(nog gefeliciteerd Falien en Siep), dus maar even voetbal gekeken. Echt veel meer is er in Nederland zo 's avonds ook niet voor na DWDD...

Fuglsang... in Denemarken

Ik begin vandaag maar eens met het bijwerken van mijn blog; dat dat nodig is geeft de schrijfdatum, vandaag precies vier weken na de laatste datum, wel aan. Dat het schaamrood me tijdens het schrijven naar de kaken stijgt moge duidelijk zijn. Al met al is dit sinds de start van mijn blog de langst gemeten radio- en schrijfstilte, overigens wel een die verklaarbaar is, want een groot deel van deze tijd ben ik in Nederland geweest... Dit zou niet zolang duren, maar uiteindelijk plakte ik er steeds weer een stukje aan(wat overigens het weggaan niet gemakkelijker maakte...). Maar nu dan toch: de blog. De agenda met aantekeningen erbij en daar ga we!!

Maandag 19 maart
Na mijn bezoekje aan de NAV van afgelopen donderdag, waarbij mij werd toegezegd dat de juiste persoon voor mijn aanvraag voor dagpenger vrijdag aanwezig zou zijn, terwijl bleek dat zij ook vrijdag nog ziek was, werd mij toegezegd dat ik maandag door haar teruggebeld zou worden. Vandaag dus.
Maar wie schetst mijn verbazing... Ho wacht, dat klopt niet, mijn verbazing hoefde niet geschetst... Het zou me inmiddels verbaasd hebben dat ik teruggebeld zou worden, en dat laatste was niet het geval.
Een dag vruchteloos wachten dus? Dat ook weer niet, want een beetje stofzuigen, dweilen, koken, boodschappen doen kan allemaal met de mobiel op zak, dus wachten hoefde niet. Maar vervelend is het wel...
Wat dat betreft verschilt de Noorse NAV niet zoveel met de Nederlandse Sociale Dienst, waar ik in een grijs verleden de nodige ervaringen mee heb gehad. Over het algemeen goedwillende mensen, daar niet van, maar zelf met een goed en regelmatig inkomen, die niet lijken te beseffen wat het is om maanden zonder inkomen te zitten... Leven van de snø is helaas niet mogelijk, zelfs niet in de hoeveelheden waarin het hier voorkomt. Of je moet professioneel brøyter(sneeuwruimer) of skileraar zijn. Leef je ook van de snø...
Na een avondje Noorse studie tijdig naar bed; morgen is het weer vroeg dag!

Dinsdag 20 maart
Om vijf minuten over acht snorde de motor van mijn auto alweer, om me richting Norskkurs te brengen. eerst moest ik nog even bij de garage langs. Niet omdat de auto kapot is, maar omdat ik graag de trekhaak van de groene Volvo op de blauwe wil. Altijd makkelijk, een trekhaak. De afspraak is, dat ik eerst de auto wegbreng en deze na cursus weer ophaal. Goed geregeld...
Op Norskkurs afgesproken dat men me opgeeft voor Norskprøve 3. Dit vindt ergens in mei plaats; ik zal hiervoor nog wel wat moeten leren!!! In januari prøve 2 gehaald, dus dat moet wel lukken. Staat altijd goed op de cv.
Aan het einde van de dag en een trekhaak rijker, rij ik weer huiswaarts in het overigens prachtige weer. Vlakbij de plaats waar ik een paar weken geleden de sneeuw in reed, zie ik een ree in een weiland. Even verbeeld ik me dat ze lacht, ofwel zelfs kwaadaardig grijnst. Misschien is het dezelfde die ik voor de auto had??? Ik besluit erboven te staan en rustig door te rijden.

Thuisgekomen zat ik net op de bank aan de koffie, toen in de voerstruik vlak voor mijn raam zich een geelgors(foto links) en twee groenlingen aan de mezenbollen tegoed deden. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat de foto's van internet geplukt zijn, omdat ik niet durfde te bewegen uit angst dat de vogels zouden opvliegen... Ruim tien minuten later(ze wisselden elkaar af) waren de vogels alsnog gevlogen en mijn koffie koud...

Woensdag 21 maart
Totaal onverwacht ben ik vandaag toch maar mijn verbazing gaan schetsen... Ik werd zowaar door een medewerkster van de NAV teruggebeld! Naar het zich liet aanzien, was degene die ik eigenlijk moest hebben nog steeds ziek, dus was ze zelf maar even gaan bellen. Blijkt dat ik vanaf 16 maart een geheel nieuwe uitkering moet aanvragen, daar ik geen 'werkbriefje'(zo heette dat ironisch genoeg vroeger in Nederland) had ingeleverd. En dat terwijl ik rustig had zitten wachten op een beschikking en me gewoon als werkzoekende(arbeidsøkende) had ingeschreven en me al het schompes heb gesolliciteerd... We hebben afgesproken dit morgen even te regelen, als ik uit Norskkurs kom. Hopen dat het dan goedkomt.
De rest van de dag nog even wat spullen opgemaakt, een slag door het huis heen en mijn bed verschoond. Kom ik terug uit Nederland in een schoon huis/bed...
's Avonds laat -dus geheel volgens Frankische traditie op het laatste moment-  nog even mijn spullen voor morgen klaargezet, als ik naar Nederland reis. Belangrijk doel van die reis is het ophalen van verklaringen over mijn opleiding als B-verpleegkundige bij Dennenoord(nu Lentis). Hiertoe al een afspraak gemaakt bij Tineke Wierda, toen al hoofd praktijkbegeleiding, nu inmiddels een treetje hoger... Ondanks het feit dat een terugkeer naar Nederland een steeds reëlere optie wordt wil ik toch proberen om mijn autorisatie rond te krijgen...
In de loop van de avond krijg ik nog een mailtje van Jaap, dat hij een referentiegesprek met Syningom Omsorgsenter heeft gehad en dat dit wel goed verliep. Dat wordt dus afwachten...


Donderdag 22 maart
Een hele drukke dag vandaag, een lange ook... Een uurtje of 23!
Al om half zeven opgestaan, nog even een was in de machine gegooid en de keukenvloer gedweild.
Na het ontbijt alle spullen die mee moeten in de hal gezet, want ik had geen tijd meer om ze in te laden... en daarna naar Norskkurs!
In de pauze van half twaalf weggegaan, omdat ik een gesprek had bij de NAV. Dit ging erg makkelijk, al moest de heleboel weer worden aangevraagd, maar Laila(die me hielp, ik ken haar van overleggen met FekjærtunetTollefsrud, de auto ingeladen en even een broodje gegeten.
Daar Helge buiten was, raakte ik kort met hem aan de praat. Kort, maar toch te lang, want toen ik hem vroeg hoe laat het was bleek het al over twee uur!!! En half zes vertrok de boot... Dus minder dan 3,5 uur om de vertrektijd van de boot te halen. Gelukkig reed het als een tiet, echter toen ik(in de spits) langs Tønsberg reed, stond het daar weer vast. Zo snel mogelijk een binnenweg opgezocht(die ik al vaker had gereden, de 303 volgens mij) en toch nog op tijd de boot bereikt. Ik was zelfs nog acht minuten voor half zes bij het loket. Geen uur eerder, maar ach... Ik kon zo doorrijden, de boot op.

Op de boot lukte slapen niet echt, maar de nachtelijke rit kostte geen moeite. Een kop koffie hier, een plaspauze daar en hop naar Jonkerslan. Op een gegeven moment, tijdens een sanitaire stop, waande ik me al enigszins thuis, door de naam van deze pleisterplaats: Fuglsang... Kregen we laatst al van iemand te horen dat dit ook een Deens biermerk is, een parkeerplaats is het ook(met wc). Al lekker vroeg(half zes, lekker doorgereden) kon ik me in het warme bed naast Corrie neervlijen...

Vår i Begnadalen; lente in Begnadalen

Woensdag 14 maart
Dat de lente haar intrede heeft gedaan, merk ik ook aan de vogelstand in de tuin. Ik maak mijn vogelvoervoorraden nog wel op, dus rond de zaden en de mezenbollen spot ik naast de eigenlijk reguliere pimpelmezen, koolmezen, zwarte mezen, roodborst, eksters en boomklever nu ook inmiddels weer een paar merels, gewone vinken, goudvinken, vlaamse gaaien, een paartje groenlingen en een paartje geelgorzen. Ik sta vaak even met de verrekijker voor het keukenraam...
Verder geen bijzondere dag, of het moet zijn dat ik de badkamers en toiletten schoonmaak haha. Ook nog even gesolliciteerd...

Donderdag 15 maart
Ik had al geconstateerd dat de netjes van de mezenbollen de laatste tijd wat vaker kapot zijn; ik gaf hierbij onverdeeld de schuld aan de eekhoorn. Niets is echter minder waar, want toen ik vanochtend koffie dronk zat er vlak voor het raam een Grote Bonte Specht zich aan de vetbollen tegoed te doen!! Hij liet zich ook nog fotograferen... Mooi man, 20 centimeter van het huis...
Ook ben ik even in het zonnetje naar de rivier gelopen ; je voelt je daar helemaal alleen op de wereld, je hoort de weg niet alleen de rivier. Heerlijk...
Ik heb trouwens een afwijzing van mijn sollicitatie in Gol. Je kunt niet alles hebben, was ook qua werk niet mijn eerste keuze, wellicht wel als woonregio(centraal, veel voorzieningen in zomer en winter, treinverbinding met Oslo en Bergen). Wel netjes is, dat ze reiskosten en overnachting vergoeden. 
Bezoek aan de NAV leverde niks op, de juiste persoon was niet aanwezig. Ik heb een aanvraag voor een uitkering lopen en deze was in eerste instantie afgewezen omdat ik mijn werkbriefje niet zou hebben ingeleverd. Terwijl ik eerst zat te wachten op een brief waarin een toekenning zou staan... Toch een verschil met Nederland en daardoor dus wat verwarrend.

Vrijdag 16 maart
En dus vandaag maar weer even naar de NAV... Ik werd op een uitermate vriendelijke manier geholpen en samen hebben we geprobeerd dit te repareren. Ze kon me hier geen garantie voor geven maar ik wordt volgende week hierover teruggebeld. Op hoop van zegen maar weer, want anders moet ik alles opnieuw aanvragen en opsturen... maar ja, wat moet dat moet. 
Daarnaast nog even een afspraak gemaakt met de garage over het overzetten van de trekhaak van de groene naar de blauwe Volvo. Dit op dinsdag gezet, zal wel wat regelen worden omdat hij het tussendoor wil doen en ik dus de hele dag de auto kwijt ben... dat wordt bussen!

Daken, veranda, erf: al heel veel sneeuw is weg

Ik realiseerde me vandaag dat de sneeuw al behoorlijk(en dat is vroeg) aan het wegsmelten is... en herinner me nog twee jaar geleden, toen we een weekje op Bergsrud pasten. Toen viel de eerste dag dat ik er was(30 maart) nog 30 centimeter sneeuw. Vorig jaar was er zelfs nog meer sneeuw en recordlage temperaturen...(-30). En nu? alleen de sneeuw aan de schaduwzijde of de bulten die ontstaan zijn door het sneeuwruimen liggen nog.

Zondag 18 maart
Gisteren een hangdag gehad, uitslapen, beetje lezen, beetje op het erf bezig en wat opruimen. Niets om naar huis te schrijven dus...
Vanmorgen daarentegen was ik alweer vroeg wakker, een uur of half negen ben ik uit bed gegaan en heb koffie gezet. Dit in een thermoskan en met een paar stukjes brood en fruit even de berg opgelopen. Het was weer stralend weer, dus ik was voor mijn doen wat te warm gekleed(maar het begon fris, om 9 uur).
Even ontbeten op de berg... ga ik de komende tijd wel vaker doen, het is genieten in die serene rust. Had wel &grmbll#&%!!#¤##GR¤%!! mijn camera en telefoon vergeten, dus geen foto's. later maar eens... 
Ik heb wel weer even een boek uitgelezen dit weekeinde. Weer een detective, ditmaal van Karin Fossum(Wie de wolf vreest...). Ook een Scandinavisch schrijfster...

Klussen in Nordby

Maandag 12 maart
Vandaag vroeg op om aan het klussen te gaan bij Jacob(Jaap) en Renate. Zij hebben hun flatje in Oslo verkocht en een huis ten zuidoosten van Oslo gekocht. 
Ik vertrek om ongeveer kwart over negen, met als doel een uur of half twaalf aan te komen; dit blijkt een onterecht vermoeden, want ten zuiden van Hønefoss(bij Sundvollen) sta ik een uur stil. Je zou zeggen dat er iets ernstigs was gebeurd, maar niets is zichtbaar... Uiteindelijk kom ik iets meer dan een uur later dan gepland bij hen, dus na een snelle kop koffie(mijn eerste die dag) gelijk maar aan de bak. We starten met het verplaatsen van een aantal grote, soms wat zware maar vooral onhandelbare kasten, die naar de kelder moeten. Altijd leuk...
Daarna even een hapje eten op het terras, wat badend in de zon(het is stralend weer en lekker warm) goed tot zijn recht komt. 
Vervolgens even aan de pizza, waarna ik aan het verven ga. Het gastenverblijf, dus wellicht maak ik er nog eens gebruik van... moet wel als ik het zelf schilder. Tussendoor nog even wat tips van Renate gevraagd aangaande diabetes. Een goede tip die ze geeft, maak een lijst van dingen die je af wilt leren en pak daar eerst drie van zodat het haalbaar blijft, neem ik zeker ter harte. 
Tijdens het werk met regelmaat even mijn mail beantwoord; Janet Roelofs van Placement had nog aanvullende vragen over mijn sollicitatie in Bjugn... grappig is in dezen dat ze die dag ook met Jaap heeft gebeld als zijnde mijn referentie.
Die avond, doe ik een paar boodschappen, eet wat en lees ik mijn boek bijna uit(Midzomermoord, Henning Mankell) en skype nog even alvorens als eerste persoon in het nieuwe huis van J en R te overnachten...

Dinsdag 13 maart
Ik ben vandaag vroeg op, al heb ik me nog wel een paar keer omgedraaid. Daar er geen gordijnen in de slaapkamer zitten(alleen een defect rolgordijn) valt het licht al vroeg binnen. dus begin ik maar met een lekker ontbijtje en lees weer even een paar hoofdstukken, alvorens Jaap komt. 
Na een gezamenlijk koffiemoment begin ik weer met verven(eerste gewone laag) en gaat Jaap nog even om wat onderdelen weg. Na het verven en soms wat handlangen in de badkamer ga ik zo rond half drie weer huiswaarts. het is net als gisteren lekker weer, in Oslo zelfs opvallend warm(de thermometer staat op 19 graden) en eenmaal thuis drink ik nog even koffie op de veranda. 
De winter lijkt hier nu toch echt voorbij...

Van eekhoorn tot Ronja Gård...

Vrijdag 9 maart
In de originele planning voor deze vrijdag lag -niet in de laatste plaats omdat ik de laatste dagen ongenadeloos vroeg moest opstaan- dat ik een gat in de dag zou slapen. Echter, een kort piepje of brommetje, ik weet niet zeker meer wat het was, op mijn telefoon, veroorzaakt door een inkomende e-mail, doet mij even de ogen opslaan. Door mijn ochtendwaas heen zie ik een heldere blauw firmament wat mij doet besluiten direct op te staan; dit belooft een mooie dag te worden! Kwiek strompel ik mijn bed uit n schiet langzaam mijn kleren aan. Zon, lucht en pasgevallen sneeuw, in combinatie met de rode schuur, doen mij weer geheel smelten...
Als ik even later tijdens het koffie zetten een ontbijtje klaarmaak, zie ik plotseling een vraag beantwoord. Gisteren, toen ik thuiskwam, kwam ik sporen tegen in de sneeuw, die ik niet kon thuisbrengen. Te klein voor ree, vos of hond(ook te afwijkend, want de sporen liepen niet als die van een normale viervoeter). Achteraf had de veelheid aan sporen en het feit dat ze naar de berkenboom voor huis toeliepen al een eyeopener moeten zijn, maar dat was het helaas niet. Terwijl ik naar buiten kijk, zag ik dus bij de mezenbollen een eekhoorn! De pluimstaart bewoog zich in de nodige kronkels om vet en zaden uit het netje te krijgen. Later bleek het netje gewoon aan gort te zijn... Nagenietend heb ik mijn ontbijt buiten in de zon genuttigd.

's Middags om twee uur de banden van de auto om laten wisselen. Ik rijd weer op de juiste winterbanden! Ook wel noodzakelijk, als je bedenkt dat ik morgen weer een lange rit voor de boeg heb...
Overigens komt de post met belangrijk nieuws: Nadat afgelopen dinsdag al de uitslag van mijn muntlig del binnen is gekomen, is vandaag de beurt aan de skriftlig del. Het mag duidelijk zijn dat dit het mondelijk en schriftelijk deel is van de Norskprøve 2 for voksne invandre(volwassen immigranten). Beide zijn in het bezit van de tekst 'Bestått'(geslaagd). Nu maar op naar nivaeu 3... 

Zaterdag 10 maart
In tegenstelling tot gisteren zou ik vandaag vroeg op, maar heb dit niet gedaan; ik ben zelfs de dag rustig aan begonnen. Ik heb in mijn hoofd gezet om vandaag bij Ronja Gård langs te gaan, ook al is de door mij gestuurde mail nog niet beantwoord. Ronja Gård, is een ecologische boerderij/camping in het zuiiden van Hedmark, tegen de Zweedse grens aan in het zogenaamde Finnskog. De boerderij staat te koop, maar sinds kort ook te huur en is van Nederlanders. Ik ga dus ' op de dolle roes' een rit van 270 kilometer maken(en dan moet ik nog terug ook)...
Na vier uren rijden zoek ik voorzichtig naar de plaats van bestemming. Ik rijd langzaam om niets te missen, maar blijkbaar is de combinatie van langzaam rijden in een grensgebied en een auto met Nederlands kenteken voldoende om je als verdacht aan te merken; ik wordt dan ook direct door een Noorse grenswacht aangehouden... Met de gezonde achterdocht die een douane hoort te kenmerken worden me de nodige vragen gesteld en even een hand door mijn kofferbak gehaald. Glimlachend onderga ik dit alles. In mijn kofferbak ligt nog wel hagelsag van de Aldi, maar dit blijkt geen probleem haha!
Als ik kort daarna mijn weg vervolg, voor alle zekerheid de GPS van mijn telefoon gebruikend, vind ik Ronja Gård gemakkelijk en nadat eigenares Andrea van de eerste verbazing is bekomen, word ik allerhartelijkst ontvangen. Na een kop koffie word ik over het terrein geleid(een wandeling van een uur, anderhalf) en raak ik steeds enthousiaster over de prachtige ligging en de mogelijkheden... het gebied, Finnskogen, is absoluut een uitermate bekoorlijke plek, waar kanoers op weg naar de thuisbasis in Zweden graag kamperen. En de uitzichten? Kijk voor jezelf(op de eerste foto zie je Ronja Gård liggen:

 Terwijl de grenswachten vandaag strenge controles op de weg uitvoeren, lopen wij zo van het erf af even Zweden in, en even later via de Zweedse buurvrouw Noorwegen weer in(laatste foto...).
Uiteindelijk ben ik een uur of half elf weer in Tollefsrud om met mijn geliefde te skypen... Het dromen kan weer even beginnen.

Zondag 11 maart
De zondag verloopt zoals ik inmiddels van de zondag ben gewend; buiten het feit dat ik gezien het prachtweer wat meer buiten ben, werk ik even aan de blog, ik solliciteer een paar keer, kijk naar schaatsen, lees een paar uur(want dat kan ook goed buiten) en werk ik wat administratie af. Zoals ik deze week heb toegezegd geef ik referenties door aan de mensen die hierom hebben gevraagd; ik heb bevestigende mails binnen van de mensen die ik hiervoor inschakel...
En uiteraard luister ik naar Langs de lijn...

Tour du sollicitation

Dinsdag 6 maart
Omdat ik laat op bed lag, heb ik maar kort geslapen; de wekker ging alweer om 11 uur... Maar als ik langer uitslaap, ben ik vannacht zo wakker en morgen moet ik alweer op reis!
Ook vandaag had ik overigens nog wat op de rol; ik wilde bij de garage langs, zodat direct mijn Noorse winterbanden op de blauwe Volvo gezet konden worden... Helaas bleek, eenmaal in Bagn aangekomen, dat dit een utopie was. Ik kon op zijn vroegst morgenochtend om 8.00 uur geholpen worden(mijn auto dus, zelf ben ik jaren geleden al 'geholpen') en dit paste mij weer niet... We spreken in principe voor donderdagmiddag af. Gelukkig is het mooi weer, dus de rit die ik voor de boeg heb morgen wordt ondanks de beperking van Nederlandse winterbanden een makkie.
Weer teruggekomen op Tollefsrud ga ik even achter de computer, wat dingen nakijken en mijn sollicitaties voorbereiden. naarmate de tijd verstrijkt maakt een vervelend gevoel zich van me meester; dit heb ik wel vaker op de eerste dag dat ik dan weer terug ben in Noorwegen... Ik probeer het van me af te zetten, ga wat dingen doen, even buiten in de zon bezig, maar het lijkt niets uit te maken; ik voel me verloren, alleen en somber.
Ik hoop wel dat dit morgen beter is, als ik ga solliciteren.

Woensdag 7 maart
Kwart voor zeven sta ik alweer naast mijn bed, om na een lekker ontbijt, gedoucht en geschoren iets na achten de auto te starten en richting Nord-Odal(in het zuiden van Hedmark) te kachelen. Het mooie weer van gisteren is in geen velden of wegen te zien; het sneeuwt zelfs, godbetert. Gelukkig duurt de sneeuwbui maar dertig kilometer. Bij Hønefoss tank ik even en neem mijn eerste kop koffie bij de Statoil. Daarna breekt zelfs de zon door! Dat zal aan de koffie liggen... Maar gelukkig sneeuwt, regent en hagelt het een kilometer of veertig verderop weer. Oppassen dus met deze banden. De wegen lijken overwegend schoon, al merk ik dat op sommige plaatse het wat glad is, vooral als ik een wat kleinere weg door het bos neem, waar nog de nodige dikke stukken ijs op liggen. Met deze banden kan dat eigenlijk niet goed, dus maar rustig aan.
Na 3,5 uur en 189 kilometer rijden, wat gelukkig tegelijkertijd kon, kom ik op de plaats van bestemming. De drie minuten die ik te laat ben worden me gezien de afstand ruimhartig vergeven door de gesprekspartners van Syningom omsorgsenter. Tijdens het gesprek, waarin de communicatie uitermate goed verloopt(zegt hij bescheiden), houden we het erg gemakkelijk pratende en na bijna 2,5 uur sta ik weer buiten. Mijn gedachte om nog even bij Jaap langs te gaan laat ik varen, ondanks mijn besluit om via Oslo(beetje om) te rijden. Ik doe dit, vanwege de droge of in ieder geval goed onderhouden wegen, maar terwijl ik Oslo nader begint het weer flink te sneeuwen; ik hoor later dat er ook een centimeter of 10 zou vallen... Ik heb dan al het besluit genomen om direct naar Gol te rijden, en niet meer naar huis te gaan. Had ik al een beetje rekening mee gehouden, want morgenochtend om 8 uur heb ik alweer een gesprek in Gol.

Winkelstraat Gol met op de achtergrond de verlichte skipiste

Net voor het donker wordt(dit gebeurt sneller omdat het flink bewolkt is) ben ik bij Gol en zoek ik gauw een overnachting. Dit wordt uiteindelijk het Eidsgaard Hotel, waar ik na een beetje handelen een kamer voor 500 kronen krijg. Moeten ze maar niet met een goedkope overnachting aan de weg adverteren... en natuurlijk korting omdat ik medlem ben(lid van een toeristische organisatie).
Na een snelle hap, een korte wandeling, een paar hoofdstukken lezen en wat skypen(gaat hier beter dan thuis), ga ik maar vroeg naar bed. Eigenlijk ben ik redelijk afgedraaid...

Donderdag 8 maart
Alweer zo vroeg op!!! Rond kwart over zeven zit ik aan het ontbijt(inbegrepen, dus daar moet ik naartoe), en tegen acht uur zit ik fris en fruitig in de hal van het kantoor van de avdelingsleiar, hier vriendelijk naartoe geleid door een collega van haar... Laat ze nu twee kantoren hebben en je raad het al... ik moest bij dat andere zijn. Ook nu weer een prettig gesprek, maar de tijdsduur is erg verschillend. Een uur later sta ik alweer in de inmiddels doorgebroken ochtendzon.

Ik besluit om even bij een huisje in de buurt te gaan kijken; dit hebben we op finn.no zien staan en het is zulk mooi weer... Daar ben ik gewoon gek op, even huizen kijken... Het huisje ligt een meter of 100-150 hoger dan Gol, met een mooi uitzicht, onder meer op de skipiste. Vooral de wandeling ernaartoe en het omstrunen(voor Hollanders onder de lezers: dit is een moeilijk vertaalbaar Fries woord, zoiets van omlopen, beetje kijken, rustig aan) is even genieten!
Daarna koop ik even een cappuccino bij Moi Bien in het winkelcentrum; dit is een lunchroom die door Nederlanders wordt geëxploiteerd. We hebben deze mensen, Thessa en Nico, op Norskkurs in Ål 2010 leren kennen. Thessa was er helaas niet, dus na een nog steeds zonnige wandeling door Gol, waarbij ik constateer dat Gol op winkelgebied zeer compleet is(al snap ik de combinatie van rijschool en sekswinkel niet zo goed, wie wijst wie de -morele- weg) besluit ik via de Golsfjellet naar Begnadalen terug te gaan...
Terwijl ik al genietend, maar uitermate voorzichtig, over de besneeuwde en zonovergoten Golsfjell huiswaarts rijdt, besluit ik om een onbekende 'shortcut' te nemen. Onverwacht pakt dit goed uit, het scheelt inderdaad wel 10 kilometer en is een veel mooiere route.
Bij de garage in Bagntijdsafspraak voor de volgende dag. Alles sal reg kom...

Back to the roots. Kunta Kintema zeg maar...

Als je zo je laatste dagen werkt, doe je eigenlijk vooral nog de leuke dingen. Logisch, want eigenlijk ben je niet meer een onderdeel van het vervolgproces. Juist het doe van leuke dingen maakt de dagen dan iets minder zinloos, maar hoe dan ook heeft het invloed op mijn stemming en -wat minder is- ook een beetje op mijn motivatie voor de blog... Maar dan krijg ik van Corrie op mijn kop dat haar collega's zeuren om een update, en dan ga ik weer vrolijk aan de slag... De bloglezers als therapeuten :). En ook de reis naar Nederland stimuleert dan wel weer even; ik heb toch sowieso de neiging om te vertellen!

De reis naar Nederland verliep niet geheel als verwacht. Uiteraard was Ryanair wel weer een vlucht met 'another on time flight', iets war de Ieren zich nogal mee op de borst slaan. Lekker makkelijk, als je voor een vlucht van maximaal 1 uur 10 minuten een kwartier meer inplant... Ik had een beetje gehoopt dat de bus naar Groningen in Bremen zou staan, maar deze hoop bleek ijdel.

Dus eerst met de tram naar het station, waar ik nog bijna twee uur moest wachten voor de trein naar Groningen ging. Deze trein reed binnen een uur naar Leer, waar ik door wegwerkzaamheden moest overstappen op een bus naar Winschoten, waar een bus zou staan om naar Groningen te rijden.

Werkzaamheden aan het Nederlandse spoor... Net op deze dag! Uiteindelijk zou het twee uur duren om van Leer naar station Groningen te komen(80 km). Maar wel even alle dorpjes doorgereden, 'leuk' hoor! Zat ik op te wachten. Vier uur op, 13 uur later thuis... dit kan met de auto haast even snel!
Maar als je dan uiteindelijk voor het station Groningen in de armen van je geliefde valt(die eigenlijk haar handen vol heeft aan de vers gehaalde cappuccino's) is dat een moment waarvoor ik eigenlijk wel een veelvoud van deze reisuren overheb...

Als je dan een week in Nederland bent, valt het op hoe gewoon dat is, hoe vanzelfsprekend het lijkt dat je daar rondloopt. En toch heb ik dat in Norge ook wel. Maar het invoegen in de dagelijkse routine verloopt vloeiend, en  in no time vliegt de tijd je weer door de vingers; je verjaardag vieren, wat sociale bezoekjes, een paar klusjes doen hier en daar, een andere auto kopen en hoppakee de week is om. Al is dat wel wat gechargeerd hoor, want we zijn ook nog heerlijk aan het wokken geweest(heel gezellig), naar de film(Safe house), wandelen in de Deelen(waarbij tot mijn grote schrik mijn moeder onverwacht haar neus in de gelukkig zachte veengrond drukte) en nog heel wat meer. En daarnaast zijn we ook gewoon lekker samen geweest... Corrie was de week vrij dus dat was perfect. Een ander fenomeen was, dat ik vanuit Nederland een sollicitatiegesprek via Skype voerde... Met vertraging, want er ging in de aanloop van alles mis; ik had 's avond Skype getest en dat liep goed, maar toen ik de (trage) computer opstartte bleek het niet goed te werken. Wilde wellicht te snel... Uiteindelijk met een vertraging van 25 minuten het gesprek alsnog gevoerd. Twintig jaar geleden stond je daar niet bij stil...
En toch, ook al ben je thuis, en gaan de dingen rustig hun gang, je doet wat je leuk vindt en voelt het als vanzelfsprekend, je bent tegelijkertijd ongewild een indringer in het dagelijks leven van Corrie en de kinderen, al is het alleen maar omdat ik geen onderdeel ben van de dagelijkse routine... en dat beïnvloedt je eigen gedrag maar ook dat van de anderen. Dus ben je thuis een beetje een vreemde eend in de bijt, raar hoor...
Toch, als ik dan weer vertrek naar het hoge noorden, gieren de emoties weer door mijn lijf. Ik weet niet waarom, maar ik heb de neiging om dit niet te laten merken en een beetje laconiek  afscheid te nemen. Eenmaal onderweg echter is daar niet veel van over en probeer ik mijn emoties te overschreeuwen door harde muziek... De brok in mijn keel blijft lang hangen... en komt nog een keer versterkt terug als ik nog even met Corrie heb gebeld terwijl ik voor de boot sta...
Op de boot heb ik voor de eerste keer een businessseat geboekt; mooie ruime stoelen met een videoscherm, gratis kranten, gratis koffie, thee, fris, vers fruit en je slaapt er heerlijk in... tot de boot aankomt.

Uiteindelijk ben ik vlot thuis(ondanks een wegomlegging in het begin) en voor zes uur dinsdagochtend slaap ik...